برگ سبز

تغییر آدرس وبلاگ

2009-05-24T12:39:00.002+04:30

از این پس برای دیدن وبلاگ سهیل رضایی به آدرس http://soheil-rezaee.persianblog.ir مراجعه کنید .
تغییر آدرس بدلیل دسته بندی و سرعت نظردهی در خصوص پستها صورت گرفته است . خوشحال خواهیم شد در صورتی که نظراتی برای بهتر شدن وبلاگ جدید دارید حتما با ما در میان بگذارید.

فرآیند ساده لذت بردن از زندگی

2009-05-20T16:51:00.004+04:30

رابرت جانسون از نظریه پردازان روانشناسی تحلیلی معتقد است کسانی که به دنبال احساس رضایت در زندگی می گردند هیچگاه به رضایت دسترسی پیدا نمی کنند .
زیرا هیچگاه دنیا نمی تواند منطبق با خواسته های ما تنظیم شود.بنابراین می بایست با پذیرش خود و اطرافیان از زندگی لذت ببریم .
مساله دوم هم فرآیند لذت بردن از زندگی است وقتی ما به دیدگاه فوق دست یافتیم متوجه می شویم بسیاری از فرآیندهای ساده زندگی می تواند بهانه خوبی برای لذت بردن از زندگی باشد
خانم شهلا واحد از دانشجویان مجموعه بنیاد فرهنگ و زندگی مطلبی ارسال نموده اند که می تواند توجه ما را به این نکته جلب نماید که فرآیند لذت بردن از زندگی آنقدرها هم سخت نیست.

اگه كمی و فقط كمی بخواهیم از زندگی لذت ببریم و نگاهمان را كمی بهتر كنیم بسیاری از لذت ها نه وقت زیادی می خواهد و نه پول زیادی. پس منتظر تغییرات زیاد در یه روزی كه معلوم نیست كی باشد نباشیم...

در کوچکترین اتفاقات عظیم ترین تجارب بشر نهفته است . باور کنید ...

1- گاهی به تماشای غروب آفتاب بنشینیم.

2 - سعی كنیم بیشتر بخندیم.

3- تلاش كنیم كمتر گله كنیم.

4 - با تلفن كردن به یك دوست قدیمی، او را غافلگیر كنیم.

5 - گاهی هدیه‌هایی كه گرفته‌ایم را بیرون بیاوریم و تماشا كنیم.

6 - بیشتردعا كنیم.

7 - در داخل آسانسور و راه پله و... باآدمها صحبت كنیم.

8- هر از گاهی نفس عمیق بكشیم.

9- لذت عطسه كردن را حس كنیم.

10- قدر این كه پایمان نشكسته است را بدانیم.

11- زیر دوش آواز بخوانیم.

12-سعی كنیم با حداقل یك ویژگی منحصر به فرد با بقیه فرق داشته باشیم .

13- گاهی به دنیای بالای سرمان خیره شویم.

14- با حیوانات و سایر جانداران مهربان باشیم.

15- برای انجام كارهایی كه ماهها مانده و انجام نشده در آخر همین هفته برنامه‌ریزی كنیم!

16- از تفكردرباره تناقضات لذت ببریم.

17- برای كارهایمان برنامه‌ریزی كنیم و آن را طبق برنامه انجام دهیم. البته كار مشكلی است!

18- مجموعه‌ای از یك چیز (تمبر، برگ، سنگ، كتاب و... برای خودمان جمع‌آوری كنیم.

19- در یك روز برفی با خانواده آدم برفی بسازیم.

20- گاهی در حوض یا استخر شنا كنیم، البته اگر كنار ماهی‌ها باشد چه بهتر.

21- گاهی از درخت بالا برویم.

22- احساس خود را درباره زیبایی ها به دیگران بگوئیم.

23- گاهی كمی پابرهنه راه برویم!.

24- بدون آن كه مقصد خاصی داشته باشیم پیاده روی كنیم.

25- وقتی كارمان را خوب انجام دادیم مثلا امتحاناتمان تمام شد، برای خودمان یك بستنی بخریم و با لذت بخوریم

26- در جلوی آینه بایستیم وخودمان را تماشا كنیم.

27- سعی كنیم فقط نشنویم، بلكه به طور فعال گوش كنیم.

28- رنگها را بشناسیم و از آنها لذت ببریم .

29- وقتی از خواب بیدار می‌شویم، زنده بودن را حس كنیم.

30- زیر باران راه برویم.

31- كمتر حرف بزنیم و بیشترگوش كنیم ..

32- قبل از آن كه مجبور به رژیم گرفتن بشویم، ورزش كنیم و مراقب تغذیه خود باشیم

33- چند بازی و سرگرمی مانند شطرنج و... را یاد بگیریم.

34- اگر توانستیم گاهی كنار رودخانه بنشینیم و در سكوت به صدای آب گوش كنیم.

35- هرگز شوخ طبعی خود را از دست ندهیم.

36- احترام به اطرافیان را هرگز فراموش نكنیم.

37- به دنیای شعر و ادبیات نزدیك تر شویم.

38- گاهی از دیدن یك فیلم در كنار همه اعضای خانواده لذت ببریم.

39- تماشای گل و گیاه را به چشمان خود هدیه كنیم.

40- از هر آنچه كه داریم خود و دیگران استفاده كنیم ممكن است فردا دیر باشد.

سایه ها و گاندی

2009-05-17T11:08:00.009+04:30

مطلب ذیل آقای عیسی هاشمی برایم ارسال نموده در این مطلبراز زاویه دید گاندی به سایه های موضوعاتی پرداخته می شود که برای همه آدمها جذابند.
سایه ها بخشهای تاریک و نادیده وجود انسانها هستند بخشهایی که هیچ تمایلی نداریم آنها را ببینیم و وجود آنرا درون خود انکار میکنیم.
وقتی بتوانیم سایه های خود را بشناسیم می توانیم به شناخت خود نزدیکتری و گامهای رسیدن به رستگاری را سریعتر طی کنیم.
کلمه اول در این عبارت اشاره به بخش روشن و بخش دوم آن اشاره به بخش تاریک درون دارد.

لذت، بدون وجدان

دانش، بدون شخصيت

تجارت، بدون اخلاق

علم، بدون انسانیت

عبادت،بدون ايثار

این موارد را گاندی تنها چند روز پیش از مرگش بر روی یک تکه کاغذ نوشت و به نوه اش داد.اعتقاد بر این است که وی این موارد را در جست و جوی خود برای یافتن ریشه های خشونت شناسایی کرد.در نظر گرفتن این موارد، بهترین راه جلوگیری از بروز خشونت در یک فرد و یا جامعه است.خشونتی که آن را "خشونت پنهان" می نامند

روزی نیم ساعت کار کنید

2009-05-09T20:09:00.004+04:30

اگر با روزی نیم ساعت کار زندگی شما تامین بود و اجازه کارکردن بیشتر نداشتید زمان باقیمانده را چه می کردید . فراموش نکنید روزی نیم ساعت را باید سر کار می رفتید ، پس نمی توانید به سفرهای طولانی بروید و یا تمام نیم ساعتها را جمع کنید و یکروزه آنرا انجام دهید

نابود کن

2009-05-02T11:24:00.007+04:30

دوره بیداری قهرمان درون به بررسی 12 کهن الگوی روانشناختی که همه ما در ناخودآگاه خود داریم و از برخی از آنها بنحو احسن استفاده می کنیم و نسبت به برخی بی تفاوتیم صحبت می کند . این دوره تلاش میکند تا با شناخت این 12 انرژی وزیستن آگاهانه آن زندگی را به تعادل برسانیم .

مطلبی که از نظر شما می گذرد خانم کمانگر برای بنده ارسال نموده که در خصوص رشد کهن الگو نابودگر به عنوان یکی از کهن الگوهای مورد بررسی بیداری قهرمان درون می تواند به ما کمک کننده باشد

فکر کن ......

تا حالا عادت داشتید اشیاء بی مصرف رو انبار کنید؟ و فکر کنید یه روزی – کی میدونه چه وقت – شاید به دردتون بخوره؟

تا حالا شده که پول هاتون رو جمع کنین و به خاطر اینکه فکر می کنید در آینده شاید بهش محتاج بشین، خرجش نکنید؟

تا حالا شده که لباسهاتون، کفشهاتون، لوازم منزل و آشپزخونتون و چیزای دیگه رو که حتی یکبار هم از اونا استفاده نکردین، انبار کنید؟

درون خودت چی؟ تا حالا شده که خاطره ی سرزنش ها، خشم ها، ترس ها و چیزای دیگه رو به خاطر بسپاری؟

دیگه نکن! تو داری بر خلاف مسیر کامیابی خودت حرکت می کنی!

باید جا باز کنی ... ، یه فضای خالی تا اجازه بده چیزای تازه به زندگیت وارد بشه.

باید خودتو از شر چیزای بی مصرفی که در تو و زندگیت هستن خلاص کنی تا کامیابی به زندگیت وارد بشه.

قدرت این تهی بودن در اینه که هر چی که آرزوش رو داشتی ، جذب می کنه.

تا وقتی که در جسم و روح خودت احساسات بی فایده رو نگهداری، نمی تونی جای خالی برای موقعیت های تازه بوجود بیاری.

خوبیها باید در چرخش باشن ....

کشوها، قفسه ها، اتاق کار و گاراژ رو تمیز کن.

هر چیزی رو که دیگه لازم نداری بنداز دور ...

میل به نگهداشتن چیزای بی مصرف، زندگی رو پر پیچ و تاب می کنه.

این اشیاء نیستن که چرخ زندگی تو رو به حرکت در میارن ....

به جای نگهداشتن ...

وقتی انبار می کنیم، احتمال خواستن رو تصور می کنیم ، احتمال تنگدستی رو ....

فکر می کنیم که فردا شاید لازم بشن و نمی تونیم دوباره اونا رو فراهم کنی

روز آخر

2009-04-25T19:33:00.001+04:30

مطلبی را یکی از دوستان دوره زندگی زست نشده ، آقای خسروی زاده برایم ارسال کرده اند که از نظرتان می گذرد

دیشب وقتی در خواب بودم یه صدایی منو بیدار کرد و بهم گفت: عزیزم دیگه وقت نداری پاشو با هم بریم .. قلبم خیلی تند میزد. معنی حرفش را نفهمیده بودم.

ازش پرسیدم : یعنی چی کجا بریم ؟ گفت اینجا خط پایانه تمام وجودم پر ترس شد چشمهام پر اشک بعد فرشته گفت فقط بهت 24 ساعت وقت میدم. دیدار بعدی آخرین دیدار من و تو ...

از خواب پریدم. خیس عرق شده بودم.

با خودم گفتم : نکنه فردا بمیرم ؟یعنی دیگه وقت ندارم. من که عمری نکردم. هنوز کلی آرزو دارم ...

ولی پیام خواب کاملاً واضح بود. مرگ با کسی شوخی نداره ..احساس خستگی کردم.

حسرت خوردم برای کارهایی که میتونستم بکنم و نکردم .

اگه میدونستم آخر همه چیز مرگ دیگه هیچ وقت نمیترسیدم ولی خوب دیگه، حسرت فایده نداره به یاد آنهایی افتادم که اذیتشون کردم.

میخواستم زنگ بزنم از همه بخوام منو ببخشن ولی در آخر تصمیم گرفتم یه روز متفاوت داشته باشم چون اخرین روز عمرم بود .

اگه هر روز فکر می کردیم که 24 ساعت زنده ایم و دیگه وقت نداریم شاید روزهای تکراری جایی تو زندگیمون نداشت و چه زیباست زندگی با خلاقیت، تنوع و پر از روزهایی متفاوت.

حالا تصور کنین که:

اگر شما 24 ساعت وقت داشتین، چه کارهایی می کردین و آخرین روز زندگی رو چطور می گذروندین؟

تعویض آدرس وبلاگ

2009-04-20T16:32:00.000+04:30

بزودی آدرس وبلاگ تعویض خواهد شد. خوشحال خواهم شد نظراتتان را راجع به نواقص این وبلاگ و یا پیشنهاداتتان را برای بهبود وبلاگ ارسال کنید.

برکناری علی دایی و ما مردمان روزهای سخت ؟!

2009-04-15T17:14:00.002+04:30

پس از برکناری علی دایی از نیمکت تیم ملی، صدا و سیما با وحید هاشمیان مصاحبه ای انجام داد که وی گفت : هنوز هیچ چیز از بین نرفته و ما مردمان روزهای سخت هستیم!؟

با این مصاحبه من فکر کردم نکنه چون ما به سختی خو کردیم، همه کارها را سخت می کنیم و بعد برای حل آن فکر می کنیم؟

فراموش نکنیم در عصر مدرن دیگر این یک امتیاز نیست بلکه یک روند تکراری برای سرپوش گذاشتن به فقدان برنامه ریزی و بهره گیری از توان ها قبل از تبدیل شدن به مسایل عادی به بحران های توان فرسا می باشد.

در تفکر مدرن پژوهش راه درک مساله است و در تفکر قدیمی جای گرفتن مساله در پوشش بحران آن را به درک ما نزدیک می کند.

2009-03-30T18:58:00.005+04:30

نظر شما درباره این نظر چیست؟

مجله موفقیت به طور جدی ، سطحی و عوامانه است. مصاحبه با ایشان در شان شما نبود.

در مباحث محيط زيست بيداري بايد اتفاق افتد.

2009-03-30T18:22:00.008+04:30

سيد سهيل رضايي روانشناس يونگ نيز از سخنرانان مراسم اعطاي جايزه تقي ابتكار بود كه بيداري در مباحث محيط زيست را شرط توفيق در اين عرصه دانست و افزود: محيط زيست را خيلي نمي توان ياد گرفت. انسانها به سرعت به شرايط محيطي خود عادت مي كنند.

به نظر مي رسد فقدان آگاهي نيست كه باعث شده انسانها در مباحث زيست محيطي در خواب بمانند بلكه مشكل جاي ديگري است.

وي عكس العمل انسانها به معضلات زيست محيطي را به قورباغه اي تشبيه كرد كه اگر در آب گرم قرار گيرد به سرعت واكنش نشان داده و از فضاي آن خارج مي شود اما اگر به تدريج درجه حرارت آب افزايش يابد پس از چند ساعت يك قورباغه پخته بدون ايجاد عكس العمل در اين موجود توليد خواهد شد.

رضايي بر تجديد نظر در شاخصهاي توسعه تاكيد كرد و افزود: متاسفانه به دليل مستقل فرض كردن شاخصهاي زيست محيطي از ساير شاخصها، ناپايداري در جهان در حال افزايش است. آنچه انسان كمتر متوجه آن مي شود تخريب تدريجي محيط زيست است.

وي گفت: انسان طبيعت را به عكس تبديل كرده و به زودي گل بنفشه را بايد در عكسها جستجو كنيم. انسانها به رويا بسنده كرده اند. بايد منشا اين اتفاق را يافت.

اين روانشناس يونگ افزود: در جامعه پويا حق دادني است نه گرفتني، حيوانات نمي توانند حق خود را بگيرند. بايد تلاش كنيم معنويت به زمين باز گردد. متاسفانه وقتي استانداري به خود حق مي دهد چند درخت قديمي را كه مردم به دور آن طواف مي كردند به جرم خرافه پرستي قطع كند نشانه دهنده سفر خداي ما به آسمان است. درحال حاضر بايد در مسجد با وضو وارد شد ولي در تمام محيطهاي زمين آلوده بود.

وي به اعتقادات گذشته ايرانيان و تقدس نان اشاره كرد و افزود: در كشور بدون مطالعه برج مي سازيم تا با عقده حقارت خود مبارزه كنيم. با عقده حقارت نبرد توسعه را آغاز كرده ايم نه با قدرت جسارت.

رضايي خاطر نشان كرد: در ايران بيشتر مشورت مي كنيم در حاليكه بايد مشاركت كنيم.

( برگرفته شده از www.mojnews.com)

* عید، تولدت مبارک *

2009-03-29T17:31:00.006+04:30

خوش به حال آن هایی که عید در ایران می مانند و جشن تولد عید را با تمام هم وطنان خود جشن می گیرند.
در واقع این تنها تولدی است که همه ایرانیان هم میزبانند و هم میهمان و عید، تولد زیبایی هاست.
دوستانم وقتی از سال هایی می گویند که نوروز در ایران نبودند، همگی در این احساس شریک هستند، که انگار سال برای آن ها تمام نشده و سرگردانی هنوز همراهشان است و همیشه این احساس را دارند که نو نشده اند، چون در کشورهای دیگر همه چیز عادی است، نه سبزه ای هست، نه ماهی قرمزی، نه روبوسی و نه عیدی دادن و عیدی گرفتن، نه هیاهوی رادیو و تلویزیون، نه لباس های نو، نه لبخندی تازه و نه تبریک های مکرر ...
هیچ چیز موجود نیست.
عید با تولد دوباره خود شاید به زبان روح ما هم یک پیام عمیق داشته باشد که زمستان با همه سردی و عدم رویش خود به پایان رسید و حالا وقت آن است که ما نیز از جهان سال گذشته خود دست بشوییم و آن را به خاطره ها بسپاریم و آن درسی که از سال گذشته گرفته ایم را مانند بذری بنگریم که باید آن را در سال جدید بکاریم و برای رویش سبز آن تلاش کنیم تا پایان سال میوه ای دلنشین از آن بگیریم و از سوی دیگر ناکامی ها را مانند فوت کردن شمع تولد خاموش کنیم و با تمام هیجان، به سراغ خوردن کیک تولد عید برویم.

عید دعوت دسته جمعی ما برای متولد شدن است.

پس هر تبریکی را که به شما می گویند تبریکی بشنوید برای تصمیمات جدیدی که برای سال نو گرفته اید.

بگویید چه مساله ای با این تکنیک حل شده

2009-03-09T20:51:00.006+03:30

در پستی با عنوان پدیده های مهندسی نشده نیازمند فرهنگ سازی هستند اشاره به عکسهایی کردم که در پاریس گرفته ام .

امیدوارم شما هم با پاسخ دادن به این سوالات من را در تحلیل موضوع یاری کنید .

پذیرش خود و دیگران از دیدگاه گاندی

2009-03-03T20:17:00.001+03:30

من می‌‌توانم خوب، بد، خائن، وفادار، فرشته‌خو يا شیطان‌صفت باشم

من می توانم تو را دوست داشته يا ازتو متنفر باشم،

من می‌توانم سکوت کنم، نادان و يا دانا باشم،

چرا که من یک انسانم، و این‌ها صفات انسانى است

و تو هم به یاد داشته باش

من نباید چیزى باشم که تو می‌خواهى ، من را خودم از خودم ساخته‌ام،

تو را دیگرى باید برایت بسازد و

تو هم به یاد داشته باش

منى که من از خود ساخته‌ام، آمال من است ،

تویى که تو از من می سازى آرزوهایت و یا کمبودهایت هستند.

لیاقت انسان‌ها کیفیت زندگى را تعیین می‌کند نه آرزوهایشان

و من متعهد نیستم که چیزى باشم که تو می‌خواهى

و تو هم می‌توانى انتخاب کنى که من را می‌خواهى یا نه

ولى نمی‌توانى انتخاب کنى که از من چه می‌خواهى .

می‌توانى دوستم داشته باشى همین گونه که هستم، و من هم.

می‌توانى از من متنفر باشى بى‌هیچ دلیلى و من هم ،

چرا که ما هر دو انسانیم.

اين جهان مملو از انسان‌هاست ،

پس این جهان می‌تواند هر لحظه مالک احساسى جدید باشد.

تو نمی‌توانى برایم به قضاوت بنشینى و حكمی صادر كني و من هم،

قضاوت و صدور حکم بر عهده نیروى ماورایى خداوندگار است.

دوستانم مرا همین گونه پیدا می کنند و می‌ستایند،

حسودان از من متنفرند ولى باز می‌ستایند،

دشمنانم کمر به نابودیم بسته‌اند و همچنان می‌ستایندم،

چرا که من اگر قابل ستایش نباشم نه دوستى خواهم داشت،

نه حسودى و نه دشمنى و نه حتا رقیبى،

من قابل ستایشم، و تو هم.

یادت باشد اگر چشمت به این دست نوشته افتاد

به خاطر بیاورى که آن‌هایى که هر روز می‌بینى و مراوده می‌کنى

همه انسان هستند و داراى خصوصیات یک انسان، با نقابى متفاوت،

اما همگى جایزالخطا.

نامت را انسانى باهوش بگذار اگر انسان‌ها را از پشت نقاب‌هاى متفاوتشان شناختى،

و یادت باشد که کارى نه چندان راحت است.

پدیده های مهندسی نشده نیازمند فرهنگ سازی اند

2009-02-23T19:03:00.005+03:30

در اطراف خود می شنویم که برای فلان موضوع (موبایل ، اینترنت، کامپیوترو...) باید فرهنگ سازی شود و وقتی عمیق تر به این عبارت تامل می کنیم ، متوجه می شویم وقتی این عبارت در افواه عمومی مصرف می شود که یک کاری خراب شده و دیگر هم احتمالا نمی شود کاریش کرد ، بنابراین این مشکل را به گردن عدم فرهنگ سازی می اندازند.

اما بررسی بر سایر پدیدهای تکنولوژیک ، اجتماعی و حتی آموزشی که حضور و ظهور موثر و موفقی داشته اند ، نشان می دهند که اگر پدیده در زمان ورود مهندسی مناسب مصرف گردد ، نیازمند فرهنگ سازی نیست ، بنابراین عموما این عبارت مفهوم صحیح برای آنچه منظور نظر است نمی باشد و بنده شخصا با مصرف این اصطلاح مخالف و نسبت به آن خوشبین نیستم.

اینکه چی شد که این مطلب در ذهنم قوی تر شد برمی گردد به جلسه ای که با مسوول کمیسون فرهنگی انجمن صنفی رایانه و مدیر محترم مجله بازی داشتم که به زودی حکایت آن را برایتان نقل می کنم و هم چنین تصاویری را برای مهندسی مصرف از پاریس تهیه کرده ام که بعد از تعطیلات برایتان ارائه خواهم نمود تا منطق تحلیلم آشکارتر شود.

سفر قهرمانی گابریل گارسیا مارکز

2009-02-19T17:59:00.005+03:30

گابریل گارسیا مارکزرمان نویس مشهور جهان در متن ذیل که توسط آقای مفخم از دانشجویان بنیاد فرهنگ و زندگی برای بنده ارسال شده به نکات جالبی اشاره کرده که بخشهایی از آن به سفر قهرمانی کمک می کند :

گابریل گارسیا مارکز می گوید:

در 15 سالگی آموختم که مادران از همه بهتر می دانند و گاهی اوقات پدران هم

در 20 سالگی یاد گرفتم که کار خلاف فایده ای ندارد، حتی اگر با مهارت انجام شود

در 25 سالگی دانستم که یک نوزاد، مادر را از داشتن یک روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یک شب هشت ساعته، محروم می کند

در 30 سالگی پی بردم که قدرت، جاذبه مرد است و جاذبه، قدرت زن

در 35 سالگی متوجه شدم که آینده چیزی نیست که انسان به ارث ببرد، بلکه چیزی است که خود می سازد

در 40 سالگی آموختم که رمز خوشبخت زیستن، در آن نیست که کاری را که دوست داریم انجام دهیم، بلکه در این است که کاری را که انجام میدهیم را دوست داشته باشیم

در 45 سالگی آموختم که 10 درصد از زندگی چیزهایی است که برای انسان اتفاق می افتد و 90 درصد آن است که چگونه نسبت به آنها واکنش نشان می دهد.

در 50 سالگی پی بردم که کتاب بهترین دوست انسان و پیروی کورکورانه بدترین دشمن اوست

در 55 سالگی پی بردم که تصمیمات کوچک را باید با مغز و تصمیمات بزرگ را با قلب باید گرفت

در 60 سالگی متوجه شدم که بدون عشق می توان ایثار کرد اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید

در 65 سالگی آموختم که انسان برای لذت بردن از عمری دراز، باید بعد از خوردن آنچه لازم است، آنچه را نیز که میل دارد بخورد

در 70 سالگی یاد گرفتم که زندگی مساله در اختیار داشتن کارتهای خوب نیست، بلکه خوب بازی کردن با کارت های بد است

در 75 سالگی دانستم که انسان تا وقتی فکر می کند نارس است و به رشد و کمال خود ادامه می دهد و به محض اینکه گمان کرد رسیده شده است ، دچار آفت می شود

در 80 سالگی پی بردم که دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است

در 85 سالگی دریافتم که همانا زندگی زیباست

عقده ها

2009-02-17T12:33:00.009+03:30

در آخرین شماره مجله موفقیت مصاحبه ای در خصوص بحث عقده ها در روانشناسی تحلیلی انجام داده ام .از علاقه مندان به این حوزه دعوت می کنم این مجله را بخوانند .

یکی از عمیق ترین چیزهایی که بر ناخودآگاه انسان می نشیند و بر آن تاثیر می گذارد عقده های انسان هستند . عقده یا complex همان چیزی است که سبب می شود خیلی از مواقع ما بدون اینکه فکر کنیم بعضا حتی در یکصدم ثانیه نسبت به چیزی واکنش نشان دهیم .
عقده های ما در واقع چیزهایی هستند که در اختیار ما نیستند بلکه ما در اختیار آنها هستیم . یکی از شایع ترین عقده ها که بین مردم جهان رواج دارد امنیت خواهی از سوی دیگران است .یونگ در این زمینه می گوید 9/99 درصد کسانی که دیده ام دچار این عقده هستند.
مثلا من از مادرم می خواهم که همیشه مواظب من باشد یا از همسرم می خواهم که همیشه مرا شاد کند یا از دوستم می خواهم در هر شرایطی مرا تایید کند و زمانی که این اتفاقات نمی افتد شروع به غر زدن می کنم .
پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که ریشه بسیاری از دعواهای زناشویی به همین عقده ها بازمی گردد . خیلی از زن و شوهرها تصمیم می گیرند که با هم دعوا نکنند اما باز هم دعوایشان می شود ! علتش همین است .

می توانید اطلاعات بیشتری را در سایت بنیاد فرهنگ و زندگی به آدرس www.self-discoverycenter.ir بیابید

برگزاری پنجاهمین دوره خودتحلیلگری

2009-02-15T12:29:00.007+03:30

سفر خود را آغازکنید.

آخرین دوره ای که در سال 87 برگزار می کنم؛
زندگی ما را صاحب معناو رسالت میکند و رنجها را به گنج تبدیل می نماید.
خود تحلیل گری
هدیه ارزشمندی
برای خود و دیگران

تاریخ برگزاری: ا اسفند ماه مدرس : سیدسهیل رضایی

برای کسب اطلاع بیشتر با شماره های
1-88524100 تماس حاصل نمایید یا با ارسال پیام کوتاه به شماره 09123780025 علاقمندی خود به شرکت در دوره اعلام نمائید و یا به بخش دوره های آموزشی و بخش جدید الورودیها در سایت
www.self-discoverycenter.com
مراجعه نمایید .

نیاز ما به آدمها

2009-02-09T16:15:00.005+03:30

خانم شهلا واحد از دانشجویان بنیاد مطلبی را ایمیل کردند که تعمق در آن می تواند تحلیل دقیقتری از اوضاع وشرایط و آدمهای دور و بر ما به ما بدهد

خداوند، اون کسانی رو که ازش میخواهی کنارت باشن بهت نمیده، بلکه اون کسانی رو کنارت قرار میده که بهشون نیاز داری.....
بهشون نیاز داری تا کمکت کنن (تا کمک کردن رو یاد بگیری)، باعث رنجش تو بشن (چون تا گچ درده سمباده خوردن روتحمل نکنه، یک مجسمه یه زیبا نمیشه)، تو رو ترک کنن (تا یادبگیری روی پای خودت بایستی)، عاشقانه دوستت داشته باشن (تا بدونی که تو هم باید عشق بورزی)، تا از تو انسانی ساخته بشه که خداوند میخواد تو اونطور باشی.

عصبانیت و رستگاری

2009-02-07T12:00:00.000+03:30

رابطه عمیقی میان عصبانیتهای ما در زندگی و رستگار شدن ما وجود دارد .

مطمئنا شما بارها در زندگی عصبانیت را تجربه کرده اید گاهی از کار کسی عصبانی می شوید و شاید گاهی از دست خودتان عصبی شده اید .
لحظات عصبانیت عمیقترین زمانها برای خودشناسی است اگر از خود بپرسیم چه چیز ما را بهم ریخته است ؟ بلاشک همه ما می دانیم الخیر ما فی الوقع هر آنچه رخ می دهد حتما در آن خیری نهفته است . گاهی ما با عقل دنیایی خود که محصور در زمان و مکان است و به همین سبب از توان درک خیرها محروم است ، شروع می کنیم به دیگران یا خودمان بد و بیراه می گوییم .

غافل از اینکه خداوند موهبت عصبانیت را به بشر عطاء نمود تا آزمایشی باشد برای سنجش اینکه چقدر به او و خیرهای عظیمی که در کارها نهفته دارد معتقدیم و می توانیم بر خود تسلط داشته باشیم و منتظر دیدن خیر حوادثی باشیم که شاید در عقل ناقص ما ، زندگیمان را تحت الشعاع قرارداده است .

بد نیست اگر خیری پس از یک بهم ریختگی دیده ایم برای دیگران هم بگوییم تا دیگران هم ازتجربه ما استفاده کنند !

بیداری میانسالی

2009-02-07T05:00:00.004+03:30

خانه داریم ، اما حس آرامش هنوز نه !
پول داریم اما همیشه حس فقر مارا می کشد نا امنی که فردا اگر نداشته باشیم چه!
در زندگیمان شاید بزرگترین کارها را برای آرامش کرده باشیم اما بهترینها راهنوز نه !
زندگی را ساخته ایم اما هنوز فرصت نکرده ایم آن را زندگی کنیم!
وقتی خورشید زندگیمان شروع به تابیدن کرده بود تصور نمیکردیم به این زودی غروب نزدیک شود . فرصت تنگ و کوتاه است . تا کی به دنبال آرامش ، حاضریم آرامشمان را فنا کنیم .
خدایا فکر میکنم در حقت ظلم کرده ایم !
خدایا بصیرتمان ده تا معنی الابذکر الله تطمئن القلوب را بفهمیم و آرامش را از دنیا فانی گدایی نکنیم!
حد و اندازه تو را بشناسیم فراموش نکنیم که تو کسی نیستی که مثل ما با مصلحت اندیشیها قولهایت بلغزد و حرفهایی برای دلخوشی آدمها بزنی !
خدایا تو وعده کرده ای روزی ما را تضمین می کنی ، خدایا شک روز نداری را شیطان به جانمان انداخته کمکمان کن از دامش در امان باشیم و لحظاتمان را فدای داشتنهایی که آرامشمان را می گیرد مصروف نکنیم.
خدایا اطمینان داریم همه آنانکه در تلاشند برای دستیابی به آرامش ، نشان از ناآرامیشان است. میخواهیم ایمانمان را محکمتر کنیم و دست از تلاش برای دستیابی به آرامش بکشیم ! چرا که اطمینان داریم آنروز تنها روزی است که آرامش را تجربه خواهیم کرد.
خدایا همه چیز را به تو واگذار می کنیم و همت را بر خودشناسیمان متمرکز می کنیم و سعی می کنیم دیگر به جای ساختن زندگی ، زندگیمان را زندگی کنم! فرصت تنگ است و مجال ما کوتاه ! می خواهیم نیمه دوم زندگیمان را در پناه تو با آرامش سپری کنیم!

آزمونی برای بیداری قهرمان درون

2009-02-01T01:08:00.002+03:30

خط تصویر مقابل را خط زندگی تان فرض کنید. از تولد تا سن کنونی تان را علامت گذاری کنید.
در هر مقطع سنی ای که تجارب و رخدادهای مهمی را تجربه کرده اید، سن آن را (با نوشتن عدد روی نمودار) ذکر کنید و بالای سن، تجربه را نیز ذکر کنید.
از سن کنونی تان تا سن احتمالی زندگی، ادامه دهید و از هر برشی از زمان که می خواهید اتخاب کنید روی نمودار مشخص کنید و بنویسید، مثلاً هر 5 سال، هر 2 سال، هر 10 سال تا پایان زندگی چه رخدادهای مهم دیگران می خواهید تجربه کنید یا چه کارهایی را می خواهید انجام دهید و جالب تر از آن اینکه می توانید برای بعد از مرگ هم پیش بینی کنید که می خواهید چه اثراتی را بر جهان حفظ کنید.
پس از ترسیم این نمودار، آن را برای وبلاگ من ارسال کنید تا ببینم چه جمع بندی جالبی برای شخص شما و جمع ما می توانیم داشته باشیم و کل آن را نیز منتشر کن

در صورتی که پاسخ شما طولانی بود آن را به آدرس bargehsabz@gmail.com ارسال کنید.

قدرت لبخند سپاس

2009-01-26T20:35:00.005+03:30

جای شما خالی، چند روزی سفر بودیم. در این سفر پسرم سپاس به طرز شگفت انگیزی دوست پیدا می کرد و برای این کار از تکنیک ساده ای هم بهره می گرفت ؛
ابتدا کمی نگاه می کرد، پس از جلب توجه مخاطب لبخندی می زد و با چشمانی مشتاق به آن ها نگاه می کرد و به شوق دیدن بدن خود را نیز حرکت می داد و این چند گام ساده به شدت آدم ها را جذب می کرد.
کم کم سر میز صبحانه در هتل تعداد پرسنل هتل و مسافرانی که با او سلام و حال احوال می کردند به بیش از 20 نفر رسیده بود و جالب اینکه عده ای از مسافران می گفتند به عشق دیدن او به سالن صبحانه می آیند.
از خودم می پرسیدم آیا اگر بزرگسالی هم از این چند گام ساده استفاده می کرد، آیا به همین جادویی جواب می داد؟
فکر می کنم آدم ها احتمالاً از کودک نمی ترسند که برایشان نقشه ای داشته باشد، ولی آدم های بزرگتر می ترسند چون مراقبت از خود را نمی دانند و شاید هزار دلیل دیگر داشته باشند از اینکه به سادگی با هم ارتباط نمی گیرند، شاید هم از قضاوت کودک نمی ترسیم. در هر حال تجربه ای جدید بود و من فکر می کنم فرزندم سپاس توانست تجربه ای غنی پیدا کند و بداند راه های نفوذ و جذب آدم ها چقدر ساده، دلنشین و جذاب است.
به امید آن که توان آن را بیاید که جادوی خود را با خود تا آخر عمر داشته باشد.
شما چه تحلیلی دارید؟

پاسخی بر شما بگویید چه باید کرد.

2009-01-25T19:06:00.003+03:30

پیش از این در پستی با عنوان شما بگویید چه باید کرد مطلبی را از دوستی پیرامون طلاقش با همسر خود مطرح کرده بود ارائه نمودم . پاسخی را یکی از دوستان به این مطلب داده اند که به نظرم رسید خواندنش برای شما خالی از لطف نیست .

سلام

سعي ميكنم كه بطور خلاصه راجع به تك تك جملات شما كه تراوش ذهني شماست مطالبي بگويم. چرا نوشته ايد كه جدا شدنتان خيلي دور از ذهن نبود؟ مگر در سال گذشته شما جدايي را به انتظار ميكشيديد؟ چرا تصورات روشن و پر اميد را در ذهنتان جستجو نميكرديد. حتي اگر پارسال 40 روز را هم جدا بوديد به حساب اين ميگذاشتيد كه ماموريتي حقيقي براي هر دو نفرتان بوده كه بايد ميرفتيد و خودتان را بهتر مي شناختيد و با برنامه ريزي بهتر و با ذهني خالي از هر گونه خشم و غضب و تعصب ميامديد. چرا تعجب كرديدكه يكسال ديگر طول كشيد!!! نميدانيد؟ من ميدانم. چون ميخواستيد باز هم با هم باشيد و لحظات خوب و عاشقانه را تكرار كنيد. ولي امواج منفي و حرفهاي تكراري گذشته ها به شما امان نميداده است. چرا نقاب زديد؟؟؟ اصلا چرا به فكر نقاب بوديد؟ زندگي روشن است به روشني آسمان. چرا براي خودتان زندگي نكرديدو نميكنيد؟ ببخشيدكه به صراحت ميگويم:به جهنم ديگران و قضاوتشان. آنها چقدر در زندگي شما سهم داشتند؟ اگر خيلي مهم بودند چرا با آنها زندگي نكرديد! فرقي نميكند كه با چه جنسيتي باشند. غرضم از اين جمله اينست كه بايد كاري را ميكردي كه براي خودت ارزشمند بود نه تاكيدو تاييد و يا نفي ديگران. كسي كه ازدواج ميكند به اين بلوغ رسيده است كه بداند ديگر خودش است و خودش وزندگي اي كه براي خودش ميسازد. در مورد عشق و دلتنگي! بايد بگويم كه اگر عاشق باشي بخشنده ميشوي. ديگر دلتنگي چه مفهومي دارد؟! كسي كه عاشق باشد همه چيزرا مانند كيمياگر به چيزي ناب تبديل ميكند. از كاستيها غنا مي سازد. از خوشيها به عظمت روح خود و خدا پي ميبرد. ديگر فناشدن را نميبيند. همه چيز را رها شدن و كمال ميبيند. حسي جديد را تجربه ميكند. بيداراست و هوشيار. چرا به خيانت نكردن فكر ميكنيد؟ چه فايده داردكه به چيزي بد فكر ميكنيد؟ آياواقعا بهاي آنرا دريافت كرديد؟ بجاي آن به اعتماد كردن فكر كنيد. به صداقت. به هنر و فن حرفه و شغلتان.شايد همسرتان خودش را در مقابل شما خيلي (از لحاظ كاري و درآمدزايي) كمتر ميديده. دقيقآ روي چيزي كه بيشتر از همه مورد تاكيد بقته بوده دست گذاشته و شما را ناراحت ميكرده. قوي باشيد. شما آدم موفقي هستيد. همه انسانها داراي نقاطي هم هستند كه چندان حتي خوشايند خودشان هم نيست. ولي به تمام چيزهاي خوبي فكر كنيد كه داريد. سلامتي و (اميدوارم) آرامش دروني. ذهنتان را هر گونه دغدغه خالي كنيد. شما هر روز دنياي قشنگتري را تجربه خواهيد كرد.

یاد تاریکی افتادم

2009-01-21T17:23:00.002+03:30

چند ماه پیش که ترم سایه و شخصیت گمشده را درس می دادم به یک پرسش اساسی برخوردم که یک جواب نصفه نیمه ای هم براش پیدا کردم ولی هنوز باهاش درگیرم.
اون سوال این بود :
آیا تاریکی اصیل است یا نور؟
در تعمق بیشتر بر این سوال به این استدلال دست پیدا کردم که سیاهی اصیل تر است، چون تولیدش به چیزی احتیاج ندارد و اگر نور نباشد، تاریکی هست، پس تاریکی زمان یا جایی نیست که نور نباشد بلکه خود اصیل است و وابسته نیست در حالیکه نور نیازمند یک فعل و انفعال فیزیکی برای تولید خود می باشد.
نظر شما چیه؟

نور را به زندگی برگردانیم!

2009-01-18T00:31:00.003+03:30

چندی پیش در یکی از پستها به عنوان شما بگویید چرا ؟ اشاره به موضوع سبک جنایتها در آمریکا اشاره کردم و گفتم که هر چه جلوتر می رویم بر شدت و حدت این جنایتها افزونتر می شود .
از همه دوستانی که در این هم اندیشی شرکت نمودند متشکرم .
به قول راث یکی از یونگینها واقعیت این است که فقط تشدید جرم پرخشونت نیست که چهرۀ برخی جوامع را تغییر می دهد . ما هر روز مردمی بی نزاکت تر می شویم. مهربانی و آداب احترام که زمانی رایج بودند جای خود را به وقاحت و خودخواهی می دهند. ناسازگاری و ناشکیبایی سرگرمی ما شده است. به طرفه العینی از کوره درمی رویمو کم حوصله شده ایم. راننده ها با عجله برای رسیدن به چراغ قرمز بعدی راه یکدیگر را سد می کنند و علائم رانندگی را نادیده می گیرند.
به ما گفته اند که انسان کمی فروتر از مرتبۀ فرشتگان آفریده شده است. با این وصف در دنیا چه شده است؟ چه بر سر ما آمده است؟ پاسخ واقعا ساده است. هنگامی که نور می میرد جامعه به همین شکل در می آید.
باید به نور باز گردیم .یک بار دیگر خدا را در درونمان جستجو کنیم . او را بخوانیم و بخواهیم شاید که نور را از میان این همه ظلمت مجددا بازیابیم . در این باره بیشتر گفتگو خواهیم کرد

دوشنبه ساعت45/19 شبکه دو را ببینید

2009-01-12T18:35:00.004+03:30

چقدر مرگ را از نزدیک ملاقات کرده اید ؟
تاثیر آن را به زندگی خود چه می دانید ؟
فکر می کنید مرگ چند سالگی وبا چه قیافه ای به سراغ شما می آید ؟
آیا پیامش را در اولین کنش قبول می کنید یا کمی با آن مبارزه می کنید ؟
گفتگو با آقای بوالحسنی یکی از خاطرات جالب من است ، روزهایی این ملاقات اتفاق افتاد که سوالات بالا بخشی از سوالات زندگی من بود و چند وقتی بود که با آن درگیر بودم و یاد زمانهایی افتادم که اگر کسی بیماری لاعلاج می گرفت یا در بیمارستان در مسیر مرگ بود توان ملاقات با او را نداشتم و از اینکه نمی توانم برای او کاری بکنم ، احساس شرمندگی داشتم و همیشه از گفتن یک جمله ، اامیدبخش قاصر بودم و گاهی هم احساس می کردم به او در زندگی ظلم شده ، اما کم کم بعد از چند ملاقاتم با مرگ که در این گفتگو هم از آن یاد می کنم نگرشم عوض شد و مرگ برایم رنگ و بوی دیگری گرفت .
در این گفتگو ی جالب بوالحسنی از نبردش با مرگ می گوید نیروی که چند بار رخ داده است و او هم همچنان سربلند از این آزمایش و پخته بازگشته از این سفر .حکایت من و او در تیک تاک دوشنبه شب ساعت 45/19 الی 15/20 در شبکه دوم سیماامشب بازگو می شود حتما ببینید و به دیگران نیز خبر دهید تا ببینید شاید همه بدانیم که مرگ بهترین موهبت زندگی است

بیداری قهرمان درون

2009-01-03T14:45:00.003+03:30

یک دوره جدید را داریم آغاز می کنیم به نام بیداری قهرمان درون که لازم دیدم بخشهایی از معرفی دوره را برای خواننده های وبلاگ بگذارم شاید نقاط جالبی را برایشان آشکار کنه و مفید باشه ان شاء الله در طول زمان مطالب بیشتری را می گذارم

سفر با پیدا کردن 4 کهن الگوی معصوم،یتیم،جنگجو ، حامی آغاز می شود .این 4 آرکی تایپ در حقیقت خانواده درونی ما هستند .
اگر این 4آرکی تایپ بیدار نباشند، زندگی ما را ترس، اضطراب و پوچی فرا می گیرد.
مرحله دوم آغاز سفر است :در این مرحله دگرگونی هایی در زندگی مان به وقوع می پیوندد که توسط 4 کهن الگوی جستجوگر، عاشق، نابودگر، آفرینشگرهدایت می شوند.
سفر برای تحقق یک رویا به قصدهایی ازیک احساس بسیار منفی و بی پایان شروع می شود.هر مرحله از سفر ما چیزی را می گیرد و چیز غنی تری را ما می بخشد.

بازگشت باشکوه از سفر : بازگشت از سفرزمانی است که استعدادها، آموخته ها ارزش های راه رفته را با دیگران در میان بگذاریم.
4 کهن الگوی حاکم ،جاوگر، دلقک ، فرزانه مربوط به این بخش هستند.

د راین دوره تستی گرفته خواهد شد پس از انجام تست با بررسی امتیازاتتان متوجه خواهید شد که آیا آماده سفر هستید؟ سفر کرده اید؟ یا در حال بازگشت هستید؟و یا اینکه عموماً در کدام مرحله گیر کرده اید؟

آسیب هایی که می توانیم بابت عدم شناخت بیداری قهرمان درون به خود وارد کنیم :
معصوم
زودباوری، وابستگی کودکانه، انکار، ناهشیاری
یتیم
بدگمانی، قربانی شدن یا قربانی کردن، عیب جویی مزمن
جنگجو
ترس از ناتوانی که به بی رحمی منجر می گردد، تکبر
حامی
قربانی شدن، تایید اشتباهات دیگران، وابستگی منفی، احساس گناه نا موجه
جستجوگر
عدم تعهد، نا امیدی، بیگانگی، تنهایی
عاشق
دیگران را وسیله قرار دادن، وابستگی و افراط در روابط جنسی
نابودگر
صدمه زدن به خود یا دیگران، عصبانیت مزمن، تخریب گری
آفرینشگر
افراط، فقر، وسواس در کمال گرایی، خودبزرگ بینی
حاکم
انعطاف ناپذیری، تسلط بر دیگران، خودخواهی، خودپسندی
جادوگر
تقلب، خیال پردازی، فرقه گرایی
فرزانه
خشک اندیشی، خود نمایی، افکار انجام ناپذیر
دلقک
الواتی، بی مسوولیتی، تنبلی، هجو تیره، کلاهبرداری

این دوره یکی از اساسی ترین و بنیادی ترین آموزش های کمک کننده به مردم در مسیر کمال روانی انسان در زندگی می باشد
و قویاً توصیه می کنیم که فرصت شرکت از آن را برای خود به تعویق نیندازید.

تاریخ برگزاری دوره روزهای چهرشنبه است و از دوم بهمن ماه آغاز خواهد شد.

شما بگویید چه باید کرد؟

2008-12-28T10:14:00.003+03:30

یکی از دوستان مسایل زندگی خد را برایم ایمیل نموده اند ، ضمن تقدیر از جسارت ایشان در خصوص صداقتی که در گفتارشان است از شما می خواهم دیدگاه خود را در این خصوص به ایشان بدهید. انششاء الله برای همه کارساز باشد

سلام جناب آقاي رضايي متاسفانه من هم جزو افرادي قرارگرفتم كه زندگيم نابود شد و برچسب تلخ طلاق تا چند روز ديگر بر پيشاني من و زندگيم نقش خواهد بست، البته پيش بيني اين امر خيلي هم دور از ذهن نبود. يكسال پيش نيز من و بيتا 40 روز از هم جدا بوديم ولي نفهميدم چه شد كه دوباره يكسال ادامه داديم!!!! در تمام مدت زندگي، نقابهاي سنگين و رنگارنگ را بر چهره داشتم تا زندگيم به بهترين شكل جلوه نمايد. در نظر تمام آدمهاي ديگر من يك انسان به تمام معنا موفق بودم. هر وقت كه اين را مي شنيدم در دلم به اين موضوع افسوس مي خوردم كه چرا در واقع نبايد زندگيم اينطور باشد. خلاصه اين نقابها و ماسكها كارخودشان را كردند و هر روز بر تعدادشان اضافه مي شد. من فقط در واقع در بخش كارم انساني واقعا" موفق بودم ، اما در زمينه زندگي زناشويي ما دو نفر هيچگاه مكمل هم نبوديم و فرسنگها از هم فاصله داشتيم، اما هميشه اينطور بنظر مي رسيد كه چقدر زندگي خوبي داريم. اگر از بيرون به زندگي ما نگاه ميشد غير از اين هم چيزي ديده نمي شد و همه چيز خوب و عالي بود، اما افسوس كه در واقع اينطور نبود.حالا از شما مي خواهم كمكم كنيد تا گمشده ام ( خودم ) را پيدا كنم . من گمشده ام!!!!!!! من از زندگي ،عشق، دلتنگي و دوست داشتن ناب و خالص را طلب مي كردم اما هرگز بدست نياوردم. هيچگاه در زندگيم خيانت نكردم،اما هميشه بابت اينكار تحقير و سرزنش شدم. هيچگاه موفقيتهاي اجتماعي من از ديدگاه شريك زندگيم ديده نشد و حتي گاهي نيز بصورت پتك بر سرم كوبيده مي شد.لطفا" مرا پيدا كنيد، من گمشده ام.

جمعبندی تحول در نظام آموزش و پرورش

2008-12-27T11:23:00.002+03:30

در جمعبندی نهایی در خصوص بحث تحول در نظام آموزش و پرورش راهکارهای ذیل پیشنهاد می گردد

1- اعطای مدارک معادل لیسانس، فوق لیسانس، دکتری به کارآفرینان و صاحبان صنایع و بهره وری از آنها در دانشگاه و سایر مراکز آموزش عالی
2- تشکیل شورای سیاستگذاری آموزش و پرورش برای تدوین استراتژی با حضور صنعتگران، هرمندان، اهل قلم، نام آوران ورزشی، سیاسی، مدیران برجسته مدارس و برخی از معلمان نمونه.
3- بهره گیری از سیستم چند رسانه ای( مولتی مدیا) برای گسترش روشها تفکر در میان دانش آموزان.
4- تغییر نقش معلمان از آموزش دهنده به تسهیل کننده های یادگیری.
5- تدوین نرم افزارهایی که بتواند یادگیری را مستقل و مفاهیم آموزشی را گسترده نماید.
6- تتشکیل گروهی متفکر که بتواند هر چه سریعتر نسبت میان آموزش و پرورش، مدرنیته و توسعه را مهندسی نموده و فاصله میان مدارس و زندگی را از بین ببرد.
7- حذف کتب آموزشی ثابت و جانشینی آن با مفاهیم آموزشی و اعطای آزادی عمل به دانش آموزان و معلمان برای انتخاب روش یادگیری به منظور کاهش افت تحصیلی
8- منزلت محصولات متنوع آموزش و پرورش باید توسط المپیادها، مسابقات و اعطاء جوایز مختلف از سوی رسانه ها و خود آموزش و پرورش و صنعت جدی گرفته شود تا دیگر علاقمندان تک رشته ای نیا ندیشتد و یا برخی از فارغ التحصیلان دچار بی منزلتی و با عدم اعتماد مدیران اجتماعی نگردند.
9- دبیرستانها و راهنماییها باید رشته هایی متکثر و پاسخگو برای صنعت، هنر، ... و تمام ارکان جامعه برای توسعه را فراهم کنند.
10- ساختار به گونه ای طراحی شود که دیپلم صاحب مفهوم و کارایی باشد و تنها 25% رقابت برای ورود به دانشگاه داشته که دانشگاه نیز توان جذب 50% آن را داشته باشد. در این تصمیم عامل تحول بزرگ آموزش و پرورش ( انگلیس و فرانسه در سال 85- 1975) قابل تأمل ملاحظه و مطالعه است.

ما جهان را نشناخته ایم و با تمامی دستاوردهای آن بجای حل مسأله برای خود مسأله ایجاد می کنیم، بنابراین مسئولین ما نیز بجای تهیه استراتژی برای حرکت، مدام به صدور ده فرمان تهدیدنامه و یا طرح ضربتی مبادرت می کنند. برای اثبات این جریان به تمامی پدیده های تازه جهان و مشکلات مردم کشور با آنها اندکی تأمل کافی است. مدرسه و دانش آموز دلزده، بانک و مشتریان خسته، پست و نامه های گمشده، موبایل و در دسترس نبودن مشترک، خیابانها و ترافیک، تولیدات صنعتی و بی کیفیتی، امور خارجه و فراوانی تنشهای خارجی، مدیریت و ناکارامدی سازمانهای بروکراتیک و... همه هشدار دهنده هستند.
هشدار:
پیشنهاد می شود به سرعت به تغییر ساختارنظام آموزش و پرورش بپردازیم.
آموزش و پرورش برای توسعه مدیریت خود نیازمند مشارکت بیشتر اقشار غیر سیاسی و غیر تعلیم و تربیتی است چون سایه این دو قشر یکی به شکل ظاهری و دیگری به صورت ناکارامدی، به سادگی قابل مشاهده است.
دریچه عبور:
به خاطر داشته باشیم که امروز پرورش انسان، صنعتی است عظیم و دستگاه تولید آن هیأت مدیره ای عظیم تر از تعیین مدیریتهای یکشبه و استراتژی از چند دکتر جامعه شناس، دکتر روان شناس و استاد تعلیم تربیت می خواهد. به بیان ساده تر آموزش نیازمند تحول راهبردی است نه تحول اداری و آموزشی و یا تغییر مدیریت و یا تغییر چند کتاب و اضافه کردن حقوق معلمین که مامن خود پنداشته اند. واین نظام بیشتر از جراحی نیازمند پیوند اعضاء ضروری است. عضوی به نام think tank ( یا باشگاههای تفکر و انکوباتورهای علمی- عملی) که خروجیهای آموزش و پرورش مدتی درآن زندگی کرده و با اهداف زندگی اجتماعی هماهنگ شوند مانند دوره نظام وظیفه و از همه مهمتر، آموزش فلسفه برای کودکان و نوجوانان PFC جهت توسعه استقلالی و درک اصول و روش استنباط منطقی جدید.
با تمامی این شروح به این نتیجه می رسیم که مهندسی مجدد نظام پرورشی- آموزشی کشور یک ضرورت و باید بزرگی است که در صورت عدم اقدام آن در زمان مناسب قطعاً در رسیدن به اهداف و چشم انداز بیست ساله نظام دچار لنگی و نارسایی شده و برای این عدم کارائی مناسب با زمان باید هزینه های گزافی پرداخت.

اهدافی که باید نظام آموزش و پرورش آن را دنبال کند

2008-12-26T16:10:00.001+03:30

الف: دوره ابتدایی
- آشنایی با اصول مدیریت شخصی، آشنایی با محیط اجتماعی از طریق رفت و آمد و فیلم، نه متن و تصویر
- آشنایی با مفاهیم شهری و خدمات شهری و شیوه بهره گیری از آنها
- آشنایی با مسئولیتهای خانگی و توانمندسازی در اعمال مربوط به خانه مانند طبخ غذا، دوخت و دوز، بهداشت فردی

ب: دوره راهنمایی
کشف استعداد و تواناییهای شخصی در حوزه های( هنر- صنعت- روابط و خدمات- فنون IT – تجارت)

انجام تست ها و مشاوره ها:
طراحی محیطهای کشف استعداد( انکوباتورها- باشگاههای فکری و مسابقه مهارتها و خلاقیتها)
طراحی شغل مدیر استعداد در مدارس به منظور ردیابی و معرفی استعدادها به مراکز پذیرش و همچنین هدایت مناسب آنها به نهادهای آموزش همراه آموزش و پرورش
ج: دوره متوسطه:
فراهم کردن فضا برای اتحادیه ها، اصناف و اقشار برای ایجاد مدارس غیر انتفاعی به جای اعطاء امتیاز به افراد، چرا که با این عمل، مدارس باعث تبلیغ این مراکز می گردند و از سوی دیگر خود نیز مصرف کننده محصول خواهند بود، قطعاً هزینه این مدارس شدیداً کاهش خواهد یافت.
کارآمدسازی برای اداره یک حرفه
راههای راه اندازی کسب و کار
روش کشف ایده شغلی
روش پذیرش در مصاحبه استخدامی
ساخت سریال برای باورکار بدون محیط کار
بهره گیری از زمانهای بیکار کارخانجات برای آموزش حرفه
گسترش کارهای خدماتی
تسهیل در اعطاء جواز و اعتبارات آشنایی با بازارهای خارجی و اصول ورود ماندگاری در آن
توسعه رشته های متوسطه به بیش از 100 نوع فعالیت که توانایی جذب در بازار و اجتماعات و سایر ارکان جامعه را در پی داشته باشد.( توسعه فعلیتهای علمی- کاربردی)

طراحی آموزش و پرورش نوین

2008-12-24T09:41:00.002+03:30

روش طراحی: پژوهش،آموزش، سنجش، پاداش
جهت گیریهای اصلی یادگیری مادام العمر با چهار وجه: یادگیری برای دانستن، یادگیری برای انجام دادن، یاگیری برای زیستن، یادگیری برای با هم زیستن
هدف از یادگیری: توانمندسازی مخاطب
هدف از آموزش: آسان سازی یادگیری
نتیجه مطلوب: پرورش انسان خلاق و مستقل و کاشف ارزشهای تازه در محیط
بازآفرینی: اهداف آموزش و پرورش از حالت فردگرایی به رشد فردانیت
( رشد فردانیت: کشف تواناییهای فردی برای مقابله با محدودیتهای محیطی به منظور به سرانجام رساندن رسالت انسانی)
اهداف طراحی:
اجتماعی گرا کردن نظام آموزش و برچیدن نظام ارزیابی شاگرد اول ها
متنوع کردن مدارس از لحاظ موضوعیت و هم راستا نمودن رشته ها با نیازهای کشور
آموزش و پرورش در خدمت توسعه سه هدف می بایست قرار گیرد:
توسعه شخصیت توسعه اجتماعی کارآفرین

توسعه فعالیتهای خارج از مدرسه به منظور فهم محیط اطراف و کشف نیازهای اجتماعی جهت استخراج سوژه هایی برای طراحی مسیر زندگی فردی و اجتماعی
برداشتن سایه آاموزش عالی به عنوان نقطه مطلوب و نهایی آموزش و پرورش و مستقل و کارآمد کردن
فعال کردن اردوهایی بین طبقات ضعیف و متمول جامعه به منظور ایجاد درک متقابل گفتگو و تعامل

در پستهای بعدی راجع به اهداف پیشنهادی در هریک از مقاطع تحصیلی گفتگو خواهیم کرد

پلیس هم آموزش و پرورش مطلوب را طلب می کند

2008-12-20T19:38:00.003+03:30

از آنجاییکه ساختارهای پرورش و آموزش کشور در تواناسازی نسل نوین ایران ناتوان شده است این نسل پس از خروج از سیستم به علت نداشتن نظام فکری کارامد و فقدان هر گونه تجربه اجتماعی و مدنی در فضای شهری عامل تولید ناهنجاریهای اجتماعی از قبیل مزاحمت برای نوامیس، بزهکاریهایی که ابتدا از سر هیجان و سپس بخاطر تأمین بخشی از هزینه های دوستی های جوانی، ساختن گنگ ها( Gang ) گروهای مسلح خودرو و خودسر برای رهایی از بی هویتی و بی اعتباری اجتماعی، ابتلاء به فشارهای روانی و روی آوری به اعتیاد و مشروبات الکلی و سایر تخدیرکننده ها، تشکیل دادن پارتی هایی که به علت فقدان هویت مناسب به سمت مسائل جنسی و سایر انحرافات پیش رفته و جانشین نشستهای دوستانه سالم جوانان می گردد. مارپیچ رانندگی کردن در معابر به جهت جلب افکار ، پوشیدن لباسهای بسیار متفاوت به سبب اعلام وجود و روی آوری به آنسوی مرزها برای اثبات نارضایتی از مدیریت اجتماعی این سوی مرز و صدها مسأله و معضل دیگر که همه شالوده فقدان برخورداری از یک کارآمدی برای اداره مناسب زندگی شخصی و شکل گیری یک بی هویتی بزرگ است که حس آن هر دردمندی را می تواند از مسیر صحت و سلامت خارج کرده و بی شک پلیس را به تمامیت وارد میدان این ماجرا نماید و حال پلیس نیز گهگاهی بدون آموزش قصد حل ضربتی موضوعاتی را دارد که بیش از 10 سال طول زمان شکل گیری کلاسیک آنها بوده است. پس طرحهای ضربتی شکل می دهد و با یک توان متمرکز به موضوع حمله کرده و در چند صباحی تر و خشک را بدون دستگاه مهندسی شناختی متأثر نموده و از این رهگذر برای خود بی اعتمادی فراوان به بار می آورد. در کشور هم که قطعاً ضرورتها به طور مدام رخ می دهد، بنابراین پلیس مجبور به شکستن تمرکز می گردد. واین شکستن، متخلفین را به این نتیجه می رساند که پلسی توان مهندسی مسائل را ندارد بنابراین فعالیتهای پنهانی اوج گرفته و سپس دوباره به میدان می آیند، از سوی دیگر نیروهای پلیس نیز که با این سیاستها و طرحهای ضربتی آشنا هستند و می دانند که متخلفین تا ریشه ردیابی نمی شوند، ناخودآگاه به این نتیجه خواهند رسید که بهتر است با متخلفین خیلی شدید برخورد نکرده ومنتظر آن نیز باشند که چنانچه پشتوانه به دلایلی خالی گشت به یک آن اسیر مجرمان نشده و حیات خود را از دست ندهند. بنابراین به سادگی با باندها به توافق می رسند و اطلاعات عملیاتهای بعدی را منتقل کرده و خود از این مسئولیت سلامت و امنیت آنها را به عهده خواهند گرفت. پس از این نقطه به بعد ساختار پیچیده شده و ما شاهد ایجاد تونل امنیتی برای گسترش عمل باندهای مختلف فساد و تبعیض و قاچاق فحشا در ساختار حفاظتی و پلیسی کشور خواهیم بود که علی رغم کشفهای مکرر همچنان حیات خود را حفظ می نماید. پس شایسته آن است که این رخداد را از منظر حل مسأله نگاه کنیم و به جای افزایش حفاظت درونی، نیروهای خودی را تقویت و سعی بلیغ در مهندسی مجدد فضای توانمندسازی و سلامت سازی فارغ التحصیلان مدارس داشته باشیم.

سرمایه گذاری برای بحران آفرینی

2008-12-19T23:42:00.003+03:30

خروجی ناکارآمد از آموزش و پرورش که دچار سرخوردگی و بی هویتی شده است ، طعمه مناسبی برای گروههای فساد و بزهکاری خواهند بود و نیرویی که هزینه رشد آن به عهده حکومت بوده، به طور رایگان در اختیار باندهای فساد قرار می گیرد.
از سوی دگر واقعگرا نبودن هدف گیریها و عدم توانمند سازی نظام آموزش پرورش باعث ناکارامدی ساختار و سازمانهای اداری، تجاری، صنعتی و هنری کشور نیز شده است، بنابراین کشور از بزرگترین مزیت نسبی دنیای اقتصادی امروز که منابع انسانی و مغز متفکر است نیز با جدیت هر چه تمامتر محروم مانده است.
از سوی دیگر عدم مطلوبیت فضا و استراتژی آموزشی موجود باعث افزایش هزینه های کشور در تمامی ساختارهایی به مانند پلیس، بهداشت و درمان، صنعت، محیط زیست، خدمات و غیره می گردد. بخشهایی از این تولید هزینه در ذیل به تفصیل طرح گشته و به سادگی نیز می توان رد ارتشاء، فساد تبعیض و فحشا را نیز در خلاق پرور نبودن دستگاه آموزش و پرورش کشور دنبال کرد. حکومت سالیانه 000/000/000/000/2 تومان هزینه می نماید که برای خود بحران و مسأله تولید نماید. این خود بودجه ایست عظیم که باید هر چه سریعتر به مدیریت و مهندسی مجدد آن پرداخت.

هویت جعلی برای نوجوانان

2008-12-18T17:20:00.000+03:30

در ساختارآموزش و پرورش شبکه ای چند رسانه ای ( مولتی مدیا) ساختارهای شاگرد اولی و سایر برتری جوییها حذف و خودهای برتر استخراج و بحرانهای روحی خانواده و جوانان نیز از قبیل اعتیاد، بهم ریختگیهای خانوادگی، فقر و سایر امور تا حدود زیادی در یک دوره برنامه 5 ساله کنترل و دوام خواهد یافت.فراموش نکنیم که این بحرانها در واقع محصول تولید صنعتی انسان می باشد، و نوجوان امروز چون قوانین رعایت شده دیروز را راهگشای زندگی خود نیافته، بی توجهی به قانون را یک رزمایش منفی- سرد ویا نوعی رفرم دانسته و از طریق ایجاد بحران و چالش برای خود هویت ایجاد کرده و محیط برنامه ریز را به مقابله و شنیدن درد خویش فرا می خواند

تحول از سنت به مدرنیته

2008-12-11T00:48:00.000+03:30

ادامه ستها در خصوص نظام مهندسی مجدد آموزش و پرورش

چون تاکنون شاهد آن هستیم که ابتدا آنقدر شدید برخورد می شود که زندانها مملو از زندانی گشته و سپس مجبوریم آنقدر نرم برخورد کنیم تا صرفاً زندانها خالی شود که این نیز خود سمی مهلک است برای اعتمادسازی حکومت و اشاره ای است جهت اخلال گران نظم اجتماعی که اگر موضوعات را به حد اشباع برسانند ساختار حکومت ناگزیر مماشات خواهد کرد.
با در نظر گرفتن پیش فرضهای بالا آنچه اهمیت دارد درک گامهای رو به جلو در همه جهان می باشد و از سوی دیگر عدم توسل به گامهای سنتی برای حل مسائل مدرن ازجمله، احیای امور تربیتی که صرفاً هزینه های آموزش و پرورش را گسترش و عامل تفرقه فرایندها گردیده در نتیجه هزینه های سیستم را برای بازآفرینی و بازگشت، رشد داده و اعتماد عمومی برای تحول را کاهش و حرکت به سمت تغذیه را بی انگیزه خواهد کرد، کنار گذاشته و هدف را در ایجاد ساختارهای جدید پیدا کنیم و بدانیم برای گذر از سنت به مدرنیته با حفظ و رعایت ارزشها جز انتخاب یک روند مهندسی شده راهی نداریم.
اما توانایی رخداد جدید در جهان امروز جامعه صنعتی رفته رفته جای خود را به جامعه شبکه ای می دهد و طراحی آموزش و پرورش شبکه ای از طریق چند رسانه ای ( مولتی مدیا) کردن سیستم را می تون راه نجات و سریع مقولات جامعه ایرانی برشمرد.برای طی طریق در این مسیر ابتدا ضروری است از غیر متمرکز کردن 60% سیستم آغاز کرد که این عدم تمرکز شامل فقط مفهوم نیست بلکه از متنوع کردن روش آموختن آغاز و سپس به متنوع کردن روشهای آموزش و کتب درسی خواهد رسید و در هر صورت قصد یکپارچه سازی در کل کشور قابل اجرا می باشد. دراینصورت شبکه های ایتنترنتی صاحب مفهوم ، اوقات فراغت ساماندهی و نظام ارتباطی دانش آموز با زندگی زایا ، سن اشتغال پایین، شروع زندگی مستقل ، سریعتر و دسترسی به جامعه مرفه راحتتر و رشد تولید ناخالص ملی افزایش یافته تر، بی هویتی آموزشی و اجتماعی از بین رفته و تکنولوژیهای نوین به سرعت کارکرد خود را در جامعه ایرانی خواهند یافت و مشکل افت تحصیلی و بی انگیزگی به شکل سیستمی حذف می گردند چرا که هربحران نشأت گرفته از نیاز جدیدی است که به سلامت و درایت پاسخ داده نشده است

تبعات سنگین نگاه صنعتی به آموزش و پرورش

2008-12-08T23:44:00.003+03:30

در دو پست قبل گفتگویی راجع به مهندسی مجدد آموزش و پروش خدمت خوانندگان محترم داشتیم که آن را ادامه میدهیم
« این جریان را بیماری مسری است» چرا که در این مسیر هیچ افزایش تولید در جریان نیست و تنها یک جابجایی در قدرت و ثروت رخ می دهد و حجم افزایش رقابت، علی رغم اینکه قرار بود به سود طبقه متوسط پایان پذیرد خود به خود به سمت رقابتی شدن فضا و محدودیت پذیرش مدام و در نتیجه به گران شدن این جریان، منجر شده و این رشد قیمت کمی، سازمان سنجش را از درو ن راکد و فاسد و ارقام را برای ارتشاء قابل توجه نموده و به یکباره سیستم از جنبه های مختلف فاسد شدن را آغاز کرد( فروش سوالات ، حذف در مصاحبه ها، فروش جا ، ...) و از سویی به علت عدم درک سیستمی از شکل گیری این ماجرا، اقدامات پلیسی و قضایی افزایش پیدا نمود. بنابراین امنیت کاری افت کرد و سازمان های آموزش عالی آغاز بی اعتباری خود را تجربه کردند که این بی اعتباری در سالهای آتی به بی اعتباری علمی و عملی مدارک تحصیلی نیز خواهد انجامید و از این مسیر حکومت به زودی دچار چالشهای بحران زا خواهد شد و عدم جلوگیری سیستمی این بحران به حساب خودساختگی این ماجراها از سوی دولت و حکومت گذاشته می شود. ودیری نخواهد پایید که شایعه حضور متنفذین در این بخش نیز دامن زده شده و حکومت مدام باید تاوان عدم مناسب اندیشی کارگزاران و سیاست بازان خود را به شکل تبعیض و فساد اداری، آموزشی و اجرایی بپردازد.پس از ارتشاء و فساد و بی بندوباری و تبعیض بیش از آنکه صرفاً یک پدیده فردی، شخصی و سازمان یافته از بیرون باشد ریشه در مدلهای اداره اجتماعی، سازمان دهی، آموزشی و روشهای حل مسأله ساختارهای درونی دارد.اقداماتی که در آن پاکسازی های وسیع صورت می گیرد( در همه نهادهای عمومی دولتی و حکومتی) نه تنها به سلامت سیستم کمک نمی نماید بلکه محیط اجتماعی را پر از شهروندانی می نماید که خود زخم خورده از ناکارامدی مدیریت ها می باشد. پس اصولاً مجموعه حکومت باید در کلیه زمینه های خود از نگاه حل مسأله به شکل طرح ضربتی و کوتاه مدت به سرعت به سمت مدیریت دانایی حرکت کرده و به جای خرید و تکثیر مداوم تکنولوژی های گوناگون و پس از آن ایجاد فیلترینگ های مختلف اقدام عاجل در درک سیستمی رویدادهای جهان بنماید تا بتواند به نوسازی ارکان خود پرداخته و فساد را به عنوان یک کالا به تصور اینکه کم کم تقاضای بازار در مقابل عرضه کنترل شود ببیند نه اینکه صرفاً از طریق درو س اخلاقی، یا برخوردهای پلیسی و احکام قضایی با این امر مقابله شود.

نسبی گرایی یعنی چه

2008-12-06T23:03:00.000+03:30

در فرهنگ مباحث مدرن و روشنفکری عصر حاضر به ویژه پس از ارائه نظریه نسبیت آلبرت انیشتین مفهوم نسبی بودن پدیده ها و نظریه ها بسیار وسیع وارد ادبیات کلامی انسان مدرن شد و پس از ورود این مفهوم به تمامی لایه های دانش های مختلف عده ای برآشفتند و فریاد برآوردندکه نسبی گرایی انگیزه عمل را از انسان سلب می کند و عده ای دیگر هم می گویند نسبی گرایی قدرت حقیقت را نهی می کند و انسان را هرهری می کند و از سوی دیگر عده ای ورود این اندیشه را خطری برای تعصب و سلطه خود دیدند، پس گفتند :"نسبی گرایی برای بی اعتبار کردن نوع اندیشه های ما متولد شده است."
اما به راستی این درک ها، درکی عمیق از نسبی گرایی است؟ من مخالفم.
از منظر من نسبی گرایی اشاره به درک فرد از پدیده ها دارد و در واقع هر درکی از پدیدارها به نسبت من با آن ها بستگی دارد و این نسبت چنانچه تغییر کند، درک و در نتیجه واکنش و انتخاب های من تغییر خواهد کرد، پس من در نسبت خودم با پدیدار مطلق و صاحب واکنش عامل هستم.
مثال : اگر من قند یا چربی داشته باشم، نسبت من با خوراکی هایی که حاوی این مواد باشد، خطر مطلق است و برای کسی که بدنش فقر آن ها را داشته باشد، فرصت مطلق.
پس نسبی گرایی نمی تواند تهی کننده حقیقت در حیات باشد و شاید نسبت خویش با پدیده ها را عام کردن می تواند خطری بزرگ برای سایر ابناء بشر باشد.

تیک تاک را امشب ببینید

2008-12-03T17:51:00.002+03:30

امشب ساعت 30/7 شب از شبکه دوم برنامه زیبایی پخش خواهد شد که هادی ساعی تجربه های جالبی را از سفرزندگی خود می گوید که برای همه ما کارساز است .

محصولات نیازمند مهندسی مجدد

2008-12-02T18:11:00.005+03:30

این خط بیش از قابلیت بر اساس محدودیت ارزش افزوده، خود را باز شناخت. بنابراین کنکور به عنوان یک غول ظهور و بسان یک خون آشام( بلعیدن امیدواری به ادامه حیات) در خط تولید درآمده و با تعریف یک استاندارد ناکارامد شروع به بی ارزش نمودن محصولات تولید دستگاه قبلی خود( آموزش و پرورش) کرد.و از سوی دیگر چون دستگاه کنکور یک ساختار مهندسی و صنعتی داشت پس عده ای به کشف آن پرداخته و کاملاً مجموعه کدهای آن را استخراج و موسساتی در پای آن تشکیل شد که این فرمول را به کل آن محصولات عرضه کردند. پس دیگر اهمیت آموختن و فرا گرفتن مدام به ارزش صفر نزدیک، و همه نسل ایران زمین مشغول آرایش خود شدند تا خانه شیرین امید دانشگاه را جای مادر بنشاند، و مجال ورود آنها به خانه را فراهم کند. و از سوی دیگر به جای آنکه سازمان های توانمندساز مانند موسسات فنی حرفه ای و مجموعه های مهارتهای زندگی توانی برای رشد پیدا کنند مدام موسسات کنکور رشد تحول آسا پیدا نمودند بنابراین توان آن را یافتند تا از طریق تبلیغات فراگیر رسانه ای این ماجرای « بی هویت کردن نسل مهندسی مجدد نشده ها آموختن» را مدام ترویج کرده و آرام آرام ورشکستگی بقیه امور را نیز دامن بزنند . و از سوی دیگر صدا و سیما نیز که خود باید عاملی در جهت بهینه سازی سیستم مهندسی مجدد آموزش و پرورش می شد. اقدام به طراحی و تولید برنامه هایی به نام کنکور گزینه 2 نمود و میلیونها تومان بودجه ملی را در اختیار این ماجرا نهاد وآنگاه این رویکرد ، گسترش تعداد بیشتری از موسسات را فراهم نمود و امنیت این جریان بی هویت سازی را، هویت تازه ای بخشید.

زنگ کارخانه ها چگونه به مدارس راه یافت

2008-12-01T21:10:00.001+03:30

در سالهایی که صنعتی شدن دستور کار اصلی جهان شد، تمام ساختارها، خود را باآن تنظیم نمودند و مدارس نیز از آن مستثنی نماندند بنابراین در کارخانه، زنگ کارخانه، برای تجمع آنی بر سر خط تولید بود و در مدرسه، نیز زنگ مدرسه به جهت حضور یکباره سر کلاس. از سوی دیگر در صنعت تمام آدمها با یک دستگاه کار می کردند و بر سر یک خط تولید فعالیت می نمودند، بنابراین مدرسه نیز بر اساس عصر صنعتی تولید انبوه به سمت آن حرکت کرد و برای کل کشور خط تولید تعریف کتابهای ثابت تعریف شده معلمان ثابت تربیت و بدین ترتیب خط تولید انبوه راه اندازی شد.

کارخانه متروکه

2008-11-30T23:39:00.002+03:30

اگر نگاهی ساده وبدون تخصص به دستگاه آموزش و پرورش کشور بیاندازیم به راحتی رویت خواهیم کرد که این نظام کارخانه ایست که با علم بر آنکه 80% محصولش قطعاً جزو پسماندها و متوقفین سرگردان و ضایعات اجتماعی آموزش می باشد همچنان پر توان و پر هزینه به این تولید پای می فشارد. و به سادگی به اتلاف بیت المال می پردازد. در ضمن 20% دیگر تولید( که وارد دانشگاه می شود ) به مانند سایر محصولات دیگر دستگاههای مدرن کشور از کیفیت مناسبی برخوردار نبوده وبه زودی وارد بخشهای تعمیراتی ( وام اشتغال فارغ التحصیلان دانشگاهی و سایر سوبسیدهائی که صرفاً به دلیل کاهش آمار و حفظ مدیریت ها گذران می کنند) میگردند. حال آنکه دنیای جدید آموزشی دارای سیستمی شامل آموزش فلسفه برا ی کودکان و نوجوانان Philosophy For Children ((PEC به منظور ایجاد گسترش نگاه و درک کلی از جهان به منظور کشف جایگاه انسان در مدار هستی و از سوی دیگر به جهت جلوگیری از مستحیل شدن در عصر تکنولوژی آنها را توانمند نماید شکل گرفته است. شایسته آنست که دستگاه اموزش و پرورش کشوری که فلسفه شیعه علمدار حکومت آنست و از سوی دیگر جهانیان شیعه را صاحب فلسفه ای عمیق در حوزه اسلام می دانند، درآموزش و پرورش، و با نگاه و عقل مداری، از اهمیت خاصی برخوردار باشد.
در پست های بعدی به سبب اهمیت موضوع به بیان ابعاد مختلف معضلاتی که در این حوزه با آن مواجه هستیم صحبت خواهد شد و در پایان به بیان راهکارهای عملی در جهت رفع این معضلات ارائه خواهد شد.

زبان دیگران

2008-11-29T22:25:00.003+03:30

ما برای درک دنیای درونی دیگران نیاز به یادگیری زبان آن سرزمین داریم در غیر این صورت آنرا توهم یا هذیان می نامیم و در صورت یادگیری زبان آنرا سرزمینی جالب برای آموختن و گسترش خود خواهیم یافت .

مسافر5(معنی نگاشت زندگی سهیل رضایی)

2008-11-23T20:25:00.003+03:30

از زمان تولد فرزندم، درک تازه ای از والدینم پیدا کرده ام که تازه دارم عشق آن ها را می فهمم و دوباره می روم تا عشق تازه ای به آن ها پیدا کنم و یکتائیشان در زندگی ام برای باز.......
گاهی از خوردن هندوانه در گرمای تابستان لذت و شور عجیبی بدنم را فرا می گیرد و فکر می کنم عجب بدن ما این جهان را می شناسد؟!
گاهی یک کنسرت را که می بینم و مردم را در پایین صحنه که به وجد آمدند بسیار علاقمند می شوم که ای کاش استعداد موسیقی و خواندن داشتم تا وجود مردم را اینگونه شعله ور می کردم ولی خب نشد اما همچنان جزو عشق های من مانده است و به همین خاطر گاهی به برگزاری کنسرت سمینار فکر می کنم.
یک عشق دیگه ام اینکه در 40 سالگی یک سال همه چیز را تعطیل کنم و هیچ مسوولیتی نداشته باشم تا یکبار دیگه سبک زندگی ام را انتخاب کنم ببینم چی می مونه و چی میره...؟!
لذت دیگه ای که در زندگی دارم، لذت از ثروت سازی است.دوست دارم از ایده هایم ثروت بسازم و از ثروت جهت اجرایی کردن سایر ایده هایم بهره ببرم و احساس می کنم ثروت امکان دسترسی به سایر عشق های قشنگ زندگی ام را محیا می کند. فقط گاهی ترس وجودم را می گیرد که دلمشغولی به آن مسیرم را جهت دستیابی به شور زندگی طولانی و پر پیچ و خم نکند، چون خود ثروت هم جذابیتی عجیب دارد که مواظب نباشم آسیب می بینم.

مسافر4(معنی نگاشت زندگی سهیل رضایی)

2008-11-23T20:12:00.005+03:30

سفر را دوست دارم چون به من می گوید تو همه حقیقت نیستی و حقیقت ابعادی به اندازه کل هستی دارد و تنها چشمان تو نیست که جهان را می بیند، بلکه چشمان بیکرانی است که بر هستی خیره شده و وقتی مردمان نقاط مختلف جهان را می بینم شور و شعف عجیبی می گیرم به ویژه آن ها که عاشق تر، آزادتر و صمیمی تر تو را به آغوش تجربه هایشان از زندگی دعوت می کنند و یا اگر چیزی به تو ارائه می دهند با چشم عاشقشان منتظر دیدن لذت روحی تو از خدمت خودشان هستند.
بخشیدن را دوست دارم آنجا که احساس می کنم کسی مستحق بخشش از سوی خدای خویش بوده و تو را واسطه این بخشش یافته اند و به تو ماموریت گره گشایی داده اند.
یادم می آید در تابلویی خواندم که نیاز و مصیبتی از مردم که بخاطر آن به تو مراجعه شد لطفی است الهی و از آن روز شوق دیگری در گشودن گره های مردم دارم البته طاقتی هم دارم که گهگاه طاق می شود و ظرفم پر، ولی هنوز سخت می توانم عذر بخواهم و کمکی نکنم.
گاهی گوش دادن به یک موسیقی می تواند شرر بر جانم زند. یادم می آید گاهی این احساس را با آب های سپید داشتم، گاهی با راز نو، گاهی دستان و... می مردم و زنده می شدم، ولی هنوز نمی دانم چه بخشی و به چه علت در من آنقدر انقلاب ایجاد می کند، اما می دانم که فقط می توانم بگویم ای ساربان آهسته ران که آرام جانم می رود و آن دل که با خود داشتم با دل ستانم می رود.
البته گهگاهی نیز برای این انقلاب های روحی قضاوت شده ام که شاید خاطره ای با این آهنگ دارم که به صداقت می گویم نه، اما انگار روحم با اینکه اولین بار است آن را شنیده اماانگاربا او سالیان سال است که آشناست.

مسافر 3 (معنی نگاشت زندگی سهیل رضایی)

2008-11-22T19:18:00.002+03:30

بحث های معنوی و اصیل می تواند از درون مرا به پرواز درآورد به ویژه وقتی کتابی در این زمینه می خوانم، فیلمی می بینم و یا سخنرانی در این حوزه دارم در دو موقعیت اول خیلی آزادترم و شورم به سادگی بیرونی می شود ولی در زمان سخنرانی گاهی مجبورم کلامم را با کلمات کم پتانسیل تری بگویم چون احساس می کنم هر لحظه احتمال آن می رود که در جمع فرو پاشم و بغضم مجال ادامه بحث به من ندهد بویژه لحظه هایی که از ایمان می گویم قلبم تپش سختی می کند، بدنم لرزه عجیبی می گیرد، کلامم از کنترلم میرود که خارج شود و می ترسم که بغضم بترکد و جمع محزون شود ولی من محزون نیستم، من آن هنگام مجنون شده ام و چشمانم کار نمی کند و قلبم به راه افتاده است و روحم عجیب مرا زیاد می کند.

صحنه دیگری که در زندگی دگرگون می کند رشد گیاهانی است که به دست خودم کاشته ام یا می بینم کس دیگری کاشته است و با حرارت از آن ها تعریف می کند حال عجیبی دارم از گیاهان ساده ای که در خانه ام دارم، صبح با اشتیاق خاصی به آن سر می زنم و از دیدنشان شوق زندگی می گیرم و با نگاه به گلهایشان روحم گل می دهد. فکر کنم اگر باغچه ای کوچک داشته باشم دلگیر در شهر درس نخواهم داد و مردم را به آنجا برای یادگیری دعوت می کنم.

مسافر-معنی نگاشت زندگی سید سهیل رضایی(2)

2008-11-18T18:52:00.003+03:30

خیلی مواقع وقتی نگاه می کنم که چه چیزی را دوست دارم و عاشق آن هستم، جواب های متنوع و متکثری برایم می آید که هنوز نتوانستم در یک جعبه بگذارم و نامی برای آن تعیین کنم ولی لیستی می توانم از آن ها برای نگاه بسازم؛ عکاسی را دوست دارم اما نه آن که خودم در آن باشم بلکه نشانه ای باشد از زمانی که از دیدن آن صحنه حیرت کرده ام، چه به شادی، چه به غم، چه به یادگیری، چه به بهت. روشن کردن شمع وجود دیگران را بی نهایت دوست دارم و احساس می کنم یکی از دلایلی که برای آن آفریده شده ام همین است و گاهی فکر می کنم جنس من سنگ چخماق یا فندکی است که هم نفت می پاشد و هم آتش می افروزد چون کسانی را که برافروختم تا زمان های طولانی که آن ها را می بینم همچنان آتش عشق را حمل می کنند. کلام خاصی نمی گویم اما انگار به نوع خاصی می گویم که امان را از مخاطب گرفته و او را مشتاق عمل می کند.
بخش دیگر وجودم وقتی در فیلمی شفاگری می بیند که مشغول شفاست یا انسانی به جهت روحی اثری بر دیگری می گذارد یا از قدرتی ماورایی چشمه ای نشان داده می شود (مثل فیلم پیشگویی آسمانی) تمام وجودم آتش می گیرد و بی امان می گریم به گونه ای که طاقت از دست می دهم و آن صحنه را حقیقی ترین صحنه زندگی انسان می دانم و حس می کنم این آن چیزی است که انسان دارای آن است و حسی عجیب در من بیدار می شود که از بیان آن عاجزم و قاصر.

مسافر(1)

2008-11-18T18:42:00.003+03:30

زندگی من روند عجیبی داشته است و تنها نامی که بر آن می توانم بگذارم مسافر است.
گذشته برایم به مانند یک خواب قدیمی است که واقعی بودنش را بیاد نمی آورم و آدم های موجود در زندگی ام به سادگی پیدا و گم شده اند.
گاهی وقتی کودک بودم، فکر می کردم پیران زندگی ام (سالخوردگان) اگر به کودکی خود بنگرند، چقدر زمان طولانی را باید در ذهن حاضر کنند پس حافظه آن ها از انجام این کار قاصر است و این که آن زمان را به یاد نمی آورند از کثرت صحنه های زندگی است، ولی امروز که در اوایل میانسالی بسر می برم متوجه شدم که این کودکی و پیری آنقدر فاصله نزدیک است و صحنه ها فشرده، که تفکیک آن ها صرفاً سختی کار است.
نمی دانم امروز که به زندگی ام نگاه می کنم، من کودکی ام که بزرگ شده ام یا بزرگی که کودک بوده ام؟ کدام اصالت دارد؟
فقط می دانم در این گذر نه من ثابت بودم و نه دنیای من ولی وقتی به زندگی بقیه نگاه می کنم متوجه می شوم شکل تحول جهان ثابت است و تقدیر حجم عظیمی از سفر انسان را به عهده دارد، فقط می ماند نگاه من که از پنجره اتوبوس زندگی به کدام صحنه بیشتر خیره شود؟ امیدوارم بتوانم بیشتر به معنا نگاشت زندگی ام بپردازم.
فقط تا امروز همین را می دانم که ای کاش کسی در دوران کودکی جدی بودن آن را به شوخی هم که شده به ما یادآور می شد و ما آن روز رویاهای خود را می نوشتیم و بزرگی هم از بزرگتر های زندگی مقدس بودنمان را به ما گوشزد می کرد.

مهارتهای زندگی

2008-11-15T17:24:00.005+03:30

آقای دکتر عظیمی مدیر عامل سابق شرکت کربن ایران محبت کرده اند مهارتهای زندگی که توسط سازمان بهداشت جهانی توصیه شده که افراد آن را آموزش ببینند برایم ایمل نمودند که جهت استفاده همه دوستان آن را تقدیم می کنم

1– مهارت های خودآگاهی
2 – مهارت همدلی
3 – مهارت روابط بین فردی
4 – مهارت ارتباط موثر
5 – مهارت مقابله با استرس
6 – مهارت مدیریت بر هیجان
7 – مهارت حل مسئله
8 – مهارت تصمیم گیری
9 – مهارت تفکر خلاق
10 – مهارت تفکر نقادانه

نکته:
مهارت با دانستن و علم متفاوت است. همانطور که یک نفر با خواندن کتاب شنا، فقط علم پیدا می کند ولی شنا کردن یاد نمی گیرد، دانستن این مهارتها هم کافی نیست ، بلکه با تمرین و به کارگیری به مرور در زندگی روزانه، شاهد نتایج رضایت بخش آن خواهیم بود.

معرفی مهارت های زندگی
مهارت خودآگاهي
مهارت خودآگاهي ، توانايي شناخت نقاط ضعف و قوت خواسته هاست. نيازها، تمایلات و تصوير واقع بينانه از خود است تا حقوق فردي، اجتماعي و مسؤوليت هاي خود را بهتر بشناسيماين مهارت موجب می شود که به سئوال مهم « من کیستم؟» جواب دهیم.
مهارت همدلي

همدلي يعني اين كه فرد بتواند مسايل ديگران را حتي زماني كه در آن شرايط قرار ندارد درك كند و به آن ها احترام بگذارد.
اين مهارت موجب مي شود تا به ديگران توجه كرده و آن ها را دوست داشته باشيم و خود نيز مورد توجه و دوست داشتن ديگران قرار بگيريم و با ايجاد روابط اجتماعي بهتر به هم نزديكتر شويم.

مهارت روابط بين فردي

مهارتي است كه موجب مي شود ضمن تقويت روحيه ي مشاركت، اعتماد واقع بينانه و همكاري با ديگران بتوانيم مرزهاي روابط بين خود و كساني كه دوستشان داريم را تشخيص داده و در جهت ايجاد روابط صميمانه و دوستانه قدم برداريم و هر چه زودتر به دوستي هاي نامناسب و ناسالم خود خاتمه دهيم. پيش از آن كه مورد آسيب جدي قرار گيريم.

مهارت ارتباط مؤثر

كسب اين مهارت به ما مي آموزد براي درك موقعيت ديگران چگونه به سخنان آنان فعالانه گوش دهيم و چگونه ديگران را از احساس و نيازهاي خودآگاه نماييم تا ضمن به دست آوردن خواسته هاي خود طرف مقابل نيز احساس رضايت نمايد.

مهارت مقابله با استرس

در دنياي امروز ، همواره با تغيرات وسيع و پيچيده اي مواجهيم و هر تغييري با فشارهاي روحي و رواني (استرس)‌همراه است. ميزان استرس اگر بيش از حد و طولاني باشد، برزندگي و عملكرد ما تأثير منفي گذاشته و مشكلات جدي و زيادي را براي ما به وجود خواهد آورد. فراگيري اين مهارت به ما كمك مي كند تا ضمن شناسايي هيجان هاي خود و ديگران و تأثير آن ها بر تفكرات و رفتارهايمان بتوانيم در مقابله با آن ها واكنش مناسب را از خود بروز دهيم.

مهارت مدیریت بر هیجان
ما همواره با احساسات و هیجانات مختلفی مثل خشم، ترس، لذت، غم و ... روبرو هستیم که آنها بر تصمیم گیری و نحوه زندگی و روابط ما با دیگران اثر می گذارد، شناسایی و کنترل این احساسات و هیجانات قسمتی از مهارت مدیریت بر هیجان می باشد.
بخش دوم مهارت مدیریت بر هیجان مربوط به شناخت و کنترل احساسات و هیجانات دیگران است. در این مهارت ما متوجه عکس العمل احساسی و هیجانی دیگران شده و آنرا تحت کنترل قرار می دهیم.
مهارت حل مسئله

ما هر روزه با مسايل فراواني روبه رو هستيم كه برخي ساده و برخي پيچيده اند. مهارت حل مسئله اين توانايي را به ما مي دهد كه با توجه به تجارب عملي و توانمندي هاي ذهني خود بتوانيم در جهت حل مسئله يا مشكل قدم برداشته و به نتيجه مطلوب دست يابيم.

مهارت تصميم گيري

انسان در مسير زندگي همواره نيازمند تصميم گيري هاي مختلف است و موفقیت در زندگي در گرو تصميم گيري درست و به جاي اوست.
مهارت تصميم گيري به ما كمك مي كند تا با اطلاعات و آگاهي كافي با توجه به اهداف واقع بينانه خود، از بين راه حل هاي مختلف بهترين راه حل را انتخاب كرده و به كار بگيريم و پذيراي پيامدهاي آن نيز باشيم.

مهارت تفكر خلاق

فكر كردن مهارتي است كه از كودكي مي اموزيم. مهارت تفكر خلاق، قدرت كشف و توليد انديشه ي جديد را براي ما فراهم مي آورد.

مهارت تفكر خلاق به ما كمك مي كند درمواجهه با حوادث ناگوارچگونه احساسات منفي خود را به احساسات مثبت تبديل كنيم. تفكر خلاق نوع ديگر ديدن است در اين تفكر هيچگاه مشكل يك عامل مزاحم به حساب نمي آيد بلكه يك فرصت براي كشف راه حل هاي نو و بديع تلقي مي شود تاكنون كسي به آن توجه نكرده است.
مهارت تفكر نقادانه

تفكر نقادانه نوعي ديگر از تفكراست. كسب اين مهارت به ما مي آموزد تا هرچيزي را به سادگي و دربست قبول يا رد كنيم، ابتدا در مورد آن موضوع سؤال و استدلال كنيم، سپس بپذيريم يا رد كنيم. كساني كه از تفكر نقادانه برخوردارند ، فريب ديگران را نمي خورند و به راحتي جذب گروهها و افراد و مواد مخدر نمي شوند، چرا كه همواره با سوال كردن به عاقبت كار مي انديشند و از همنوایی دوری می کنند. اینها کسانی هستند که این ضرب المثل را نمی پذیرند که: خواهی نشوی رسوا ، همرنگ جماعت شو

چرا ما فقط سد ،جاده ،پل و برج می سازسیم(3)

2008-11-14T17:19:00.001+03:30

چون تا نظریه یک تحول و حرکت مشخص نباشد ما نمی توانیم یک نقشه راه داشته باشیم و از آن مهمتر ما صاحب یک دستگاه شناختی نیستیم و اگر صاحب این دستگاه نباشیم رفتارهای صاحب پشتوانه ساختاری نیست پس بر اساس اتفاقات درونی و بیرونی که گهگاه نشات گرفته از ترس ها و فرار از سختی ها شکل گرفته اند، هدایت می شویم پس به سادگی در دشت های زندگی که قرار می گیریم، شتاب می کنیم و در کوه ها که دیدمان محدود و پاهایمان خسته و زمین سخت می گردد، ناامید می شویم و گریزان.اما چرا به ساخت نظریه ها نمی پردازیم خود ماجرای جالبی است.علت اصلی شاید در آن باشد که ما به جای آن که قابلیت های کلیدی خود را محور کشف قدرت قرار داده و هسته تحول را از آن جا استخراج کنیم، بیشتر به دنبال استراتژی های رقابتی می رویم و می خواهیم احساس عقب ماندگی درونی خود را با ساختن المان های پیشرفت بیرونی جبران کنیم و این مدام ما را به سمت های مختلف منحرف و سردرگم می کند و هر بار که سرگیجه ما برطرف می شود بلادرنگ برمی خیزیم و با تاسف از آنکه عقب ماندیم و باید سریعتر برویم تا این عقب ماندگی جبران شود باز هم می دویم ولی هنوز فاقد هدف و ابزار مناسب و اینجاست که در کوه زندگی کفش نرم ولی در رودخانه کفش کوه می پوشیم و شاید بزرگترین اصل تفکر مدرن که نقادی است را نیاموخته ایم، احساس می کنیم مجال آن را نیز نداریم و اگر کسی هم این پیشنهاد را به ما بدهد پاسخمان این است که با حرف زدن کار درست نمی شود و شاید هم بگوییم روشن کردن یک شمع به مراتب از نفرین کردن تاریکی موثرتر است، حال آنکه شالوده اصلی مدرنیته نقد بوده و هست و گاهی هم که می خواهیم نقد کنیم برای آنکه صدایمان شنیده شود اقدام به سیاه نماییمی کنیم، چون برای صدای ملایم گوشی نیست. البته در یک جامعه ای که نقد ابزار فکری نشده همه به جای اینکه از این موهبت برای خود بهره بگیرند به علت آنکه تفکر عمومی به آن منفی است برای همسایه از آن استفاده می کنند.در بعد دیگری از این احساس عقب ماندگی آنچه که جالب است این که ما بدون آنکه نظریات توسعه را دقیق مطالعه کنیم، (چون ما از یک طرف اعلام کردیم که ما اصلاً هم به نگاه شما احتیاج نداریم ) شروع به نگارش برنامه های توسعه ای می کنیم که عموماً از موفقیت تعریفی عمرانی داریم و از عمران هم عموماً تعریفی ساختمانی و فیزیکی به همین علت هم هست که در این جور جوامع مطمئن ترین سرمایه گذاری هم ملک و مسکن و ساختمان و راه است و جالب در کل این جوامع، هر وقت اوضاع رو براه می شود- اقتصاد مواد خام صاحب رشد قیمت می گردد – بلافاصله بودجه ها عمرانی رشد می کند، دولتها از طریق متراژ جاده ها و زمین های ساخته شده به شکل بیمارستان، مدرسه، دانشگاه و ورزشگاه ،اعلام گزارش و افتخار می کنند و بلافاصله پیمانکاران نیز فربه تر شده و دارای دم و دستگاه، کسب و کار رونق یافته ای می شوند.اما جالب این که این اتفاق چون زیر ساخت ها را هدف قرار نداده، نظریه ای نیز برای توسعه نداشته، بلکه دچار پیشرفت شده، جامعه باز تولید نشده و زیر ساخت ها ساکن مانده پس تورم اولین محصول آن خواهد بود و پس از گذری ساده، رکود، در شرایط افت درآمد گام بعدی این اتفاق است و عزیزی که با پول فراوان عزتمند بود به یکباره روند نزولی را در افکار عمومی طی می کند که شاید افکار عمومی از این برخورد مزمت شوند ولی حقیقت آنست که فقدان نظریه، ما را بار دیگر در کام خود بلعیده است.(یک نظریه مناسب دلایل احتمالی صعود، نزول و ایستایی شما را به خوبی نشان می دهد و از سویی دیگر منابع، موانع و مداخل در این رخدادها را مشخص و روش مدیریت آن ها را مدون می نمیاید.)و این فقدان باعث می شود ما به همراه کنار گذاشتن آن فرد تجارب زمانی او را نیز کنار گذاشته وبار دیگر پس از یک سرگیجه دیگر به سویی متفاوت و با شعاری جدید بدویم و عموماً هم به علت فقدان نظریه صرفاً گذشته را مورد هجوم قرار می دهیم و چون نقد نکرده ایم دستگاهی برای نگاه به آینده نخواهیم داشت، پس باز تجارب گذشتگان را به شکلی تازه تجربه می کنیم اما ایمان دارم که نتایج به همان کهنگی و پوسیدگی خواهد بود.اما همین فقدان نظریه و استراتژی چگونه سازمان های صنعتی و خدماتی ما را دچار آسیب و فروپاشی و غیر رقابتی می کند و قابلیت حضور موثر فرامرزی را از آن ها می گیرد.برای آن که کمی کالبد شکافی این فضا را داشته باشم شما را ارجاء می دهم به مقاله" چگونه تورم تخصص ها را کم تجربه و تجربه را کم عمق و شرکت ها را تنبل و آن ها را نابود می کند".

2008-11-12T21:47:00.001+03:30

از طریق صنعت است که جهان مدرن طرفدارانی در سطح عموم جامعه می یابد، آن ها نیز باور می کنند که می توانند بر جهان خود تاثیرگذار باشند و آن می شود که امروز شاهد آن هستیم که طرفداران مصرف غذای اصلی تفکر مدرن که دانش روز است، امروز در تمام دنیای اضافه می شوند و مشتری مهم ترین رستوران آن که نهادهای آموزشی مدرن هستند، می باشند؛گاهی پول های سنگین برای ورود به آن صرف می کنند، در بعضی از ممالک زمانی از عمر خود را جهت گذراندن صف ورود به آن صرف می کنند و برخی نیز به جهت عدم دستیابی به آنقدر احساس بی هویتی می کنند که اقدام به خودکشی می نمایند.پس میل به تاثیرگذاری به دنیای پیرامون، به عنصری اساسی از خیال انسان جدید تبدیل می شود و در جوامع به عنوان یک مقیاس اندازه گیری انسان و انسانیت تبدیل می شود.کودک و نوجوان را می بینیم گام به گام الفبای سواد مدرن، به دنبال آنست که مفید باشد، مفید بودن را تاثیرگذاری به محیط می داند و عموماً این تاثیرگذاری را از دریچه کمک به عناصر سه گانه آسایش، آرامش و اطمینان می نگرد.پس نظرات فیلسوفان و نظریه پردازان نسل اول و منتقدین دوران وسطی را نسل دوم تحویل گرفته و از آن دستگاه های عمومی ترمی سازد و از آن نهادهای متنوع اقتصادی، اجتماعی و سیاسی می سازد تا به وسیله آن بتوان جامعه وسیع تری را تحت تاثیر قرار داد و پس از آن سازمان های اجتماعی بنا می شوند تا نهادها را صاحب عمل و اثر کنند، پس بانک، مجلس شورای، مدارس، دانشگاه ها و سایر سازمان های مدرن بنیان گذاری می شوند و شروع به تحول محیط می نمایند.پس آنچه تا اینجا صاحب اهمیت است این که بدانیم مهمترین گام در توسعه ابتدا خلق و یک نظریه است که منبع کشف این نظریه نیز خود محل بحث عمیقی است که در یک مجال دیگر تحت نام نظریه ها چگونه خلق می شوند به بحث آن خواهیم پرداخت.

چرا ما فقط سد ،جاده و پل می سازیم؟(2)

2008-11-11T22:50:00.002+03:30

اما حقیقتاً آن چه احساس می کنم به عنوان گام اول نیاز است، درک فلسفی تحول و تفکر مدرن است. آن جایی که نقد، دریچه ورود است و برای این ورود، عقل انسان صاحب احترام است و او می تواند به جهان از طریق عقل شخصی بنگرد، تحلیل کند، تفسیر کند، تصرف کند،... .این فضا اولین الزامش شهامت نگاه مستقل است و شهامت زمانی شکل می گیرد که تفکر سریع قضاوت نشود و بتواند آرام آرام به نهایت خود سفر کند.در این سفر که شهامت آن از دستاورد آن بسیار با اهمیت تر است، بتواند خویشتن تازه ای را به ارمغان آورد، از این خویشتن تازه خود همسفری جدید برای نظاره دوباره جهان بیافریند و این رفت و برگشت ها آنقدر ادامه یابد که فرد در درون خود به بی نهایت خویشتن و نگاه دست یابد.شاید در این منظر است که اوج خلق مدام شکل خواهد گرفت. جایی که هیچ چیز از دید او مصون نخواهد بود و این انسان بی نهایت خواهد شد، مفهوم بی نهایت را به درک خود نزدیک تر خواهد کرد، پس دیگر محدودیتی را بر او متصور نخواهیم بود و شاید اینجا طعمی از جاودانگی را خواهیم چشید.پس انسان مدرن قصد عبور از مرزهایی را دارد که سالیان طولانی جاودانگی را محبوس در جامه تن کرده بودند و حیات دوباره را تنها احیاء تن نامیده بودند.پس از این نگاه آفرینش شکل می گیرد، انسان به تحول محیط خود می پردازد، جهان را فرض تقدیر نمی گیرد و خود را تقدیر جهانمی نامد. پس مجال انسانی کردن حیات را می یابد، پس سازه های مختلف را شناسایی کرده و به عنوان مهمترین ابزار عقل مدرن او اقدام به ساخت دستگاه های مختلف شناخت می زند، دانش های مدرن را به سرعت توسعه می دهد و آزمایشگاه های متعددی را خلقمی کند که ابتدا ساز و کار جهان را برای خود آشکار کند و سپس در آزمایشگاه خود در این ساز و کار ورود کند و آن را گاهی درمان و گاهی بیمار کند، اما مهم اینست که خودباوری او تقویت گشته، حجم تقدیر در زندگی او کاهش یافته و رشد تدبیر آغاز گشته است.حال او مدام به دنبال دستگاه های تازه شناختی است تا درک غنی تر و وسیع تری از جهان بیابد تا خود را مدام در جهان توسعه دهد و درک عمیق تری از خود و جهان بیابد.حال که کمی تقدیر را از باد و باران و زلزله به عقب رانده به دنبال آسایش، آرامش و اطمینان بیشتری می گردد و برای رسیدن به این سه مقصود، شکل زندگی انسانی خود را متحول می کند، ابزار زندگی می سازد، بدن را از فعالیت های سخت رها می کند، تضمین های محکم تری برای آینده می سازد، سایر اقداماتی که احتمالاً از زاویه سایر موجودات دیدنی تر و عجیب تر است را فراهم می کند و نام دستگاه شناختی جدید خود را دستگاه مدرن می گذارد.اولین محصول نرم افزاری خود را دانش می نامد و اولین محصول عمومی آن را صنعت می نامد.

چرا ما فقط سد و جاده وپل می سازیم؟(1)

2008-11-09T09:23:00.005+03:30

شما بگویید چرا؟

2008-11-08T12:53:00.005+03:30

به آمار ذیل دقت کنید و نظر خودتان را برایم بنویسید که در طی این 50 سال با اینهمه پیشرفت بشرچرا این اتفاق اقتاده
عمده ترین مشکلات انظباطی مدارس درآمریکا از بزرگترین تا کوچکترین آنها

جرائم در سال1940
بی اجازه حرف زدن
جویدن آدامس
سرو صدا کردن
دویدن در راهروها
خارج از نوبت بودن در صف
نقض مقرراتمربوط به لباس
زباله پراکنی

جرائم در سال 1990
مصرف مواد مخدر
مصرف الکل بارداری غیر مشروع
خودکشی
تجاوز
سرقت
تهاجم

جواب خود را بنویسید،جواب دیگران را نیز بخوانید تا باهم جمعبندی کنیم

تجربه ای از سفر روح

2008-11-04T20:54:00.002+03:30

یکی از دانشجویان دوره سفر روح به بیان تجربیات شخصی خود پرداخته و در نهایت شعر زیبایی را هم برایم ایمیل نموده که عینا نوشته ایشان را تقدیمتان می کنم

آقای رضایی عزیز استاد بزرگوارم سلام؛
همه ما خیلی حرفها داریم که با شما بزنیم و هر روز که میگذره من احساس می کنم هیجانم برای برقراری ارتباط نزدیکتر با شما بیشتر میشه. البته می دونم که این بخاطر این که دانش من نسبت به خودم بیشتر میشه و اینکه این دانش رو شما در اختیارم قرار دارید من رو به سوی شما سوق میده
حضرت علی فرمودند : هر کسی به من کلامی بیاموزد مرا بنده خود کرده. و این هم یکی از دلایلی که من و شاید خیلی ها دلمون می خواد برای شما کاری بکنیم که خوشحالتون کنه
حالا که داریم به پایان ترم روح نزدیک میشیم دلم می خواست براتون بگم که چقدر دلم می خواد همه عزیزانم در کلاسها شرکت کنند و با خودشنون آشتی کنند
دلم می خواد بهتون بگم که تمام دوره برای من خود شناسی و خویشتن شناسی بود ولی ترم روح برای من بازگشت به خویشتن خویش بود
تغییر کردن خیلی سخته و لی شفاف شدن و صداقت داشتن راحت تره
حالا که تقریبا 2 ساله که همسفریم خواستم بدونید که چقدر بال پروازم قوی تر شده اونقدر که به خاطر خودخواهی خودم دیگه احساس نمی کنم همه دارند به من ظلم می کنند و بدون هیچ سختی به خاطر اشتباهاتم عذر خواهی و به خاطر لطف دیگران تشکر می کنم
من خیلی از خوشبختیم رو مدیون شما هستم و در این راه فقط می تونم براتون آروزی سعادت کنم
راستی امروز یه شعر نوشتم که خواستم به شما تقدیم کنم
کاش در زیر نهال زندگی
رودی از احساس را جاری کنیم
گرچه می دانم درختم تازه است
کاش فکر زردی فردا کنیم
کاش آن روزی که باران می گرفت
چترها را بسته، بارانی شویم
کاش ما هم ابرکی خندان شویم
کاش ما هم شرشر باران شویم

چگونه به آزادی مالی و ثروت برسیم(4)

2008-11-02T13:41:00.003+03:30

مدیریت هزینه های زندگی :

زوج جوانی را بیاد می آورم که ماهانه درآمد متوسط رو به بالایی داشتند، ولی متاسفانه بی اندازه پریشان و به هم ریخته بودند و فکر می کردند باید کار سومی پیدا کنند تا بتوانند هزینه های خود را پوشش دهند.
بعد از اینکه با آن ها گپی زدم متوجه شدم متاسفانه هیچگونه مدیریتی بر هزینه های زندگی خود ندارند و از سوی دیگر به رقابت با خانواده هایی پرداخته اند که حداقل 10 سال بزرگترند و یا 8 سال زودتر از آن ها زندگی تشکیل داده اند و از سوی دیگر در لیگ های دیگر رقابتی مانند دختر و پسر عموها، دائی ها، خاله ها و ... شرکت کرده اند و می خواهند از هیچ کدام آن ها هم کم نیاورند.
جالب اینکه وقتی درآمد آن ها برای این رقابت کفاف نمی دهد، از بانک ها و صندوق های مختلف یار کمکی جذب کرده بودند و اقدام به دوپینگ از طریق آن ها نمودند (دریافت وام های متنوع : اتومبیل، خرید خانه، لوازم خانه و...) و تمامی این ها باعث شده بود هر از چند گاهی دچار فشار روانی شده و سر هم داد بکشند و یکدیگر را برای این وضعیت متهم کنند، در صورتیکه هر دو نقش کلیدی در شکل گیری ماجرا داشتند و جالب اینکه حالا می خواستند شغل سوم بسازند، درحالیکه شغل اول آن ها به علت فرسودگی و خستگی مفرط و بی حوصلگی در حال از دست رفتن بود و شغل دوم هم به علت اینکه کارفرما فهمیده بود آن ها بشدت نیازمند آن هستند، با نرخی پایین قرارداد بسته بود.
در روند کلاس از آن ها خواستم که سودی که بابت لوازم مصرفی قسطی و سایر وام ها می پردازند، محاسبه کنند و سپس ببینند چه بر سر درآمد های خود آورده اند؟ و پس از تاملی کوتاه متوجه شدند این مسابقه و نمایش تا کجا آن ها را دچار آسیب و بهم ریختگی کرده و اگر زودتر نجنبند دچار فروپاشی زندگی خواهند شد.
پس باید مدام از هزینه ها بوسیله بودجه بندی مراقبت کرد و نباید به سرعتی که درآمدها رشد می کنند (و گاهی جلوتر از آن) هزینه ها را رشد داد و از سوی دیگر نباید در جهتی حرکت کرد که مدام بخواهیم اینطور جلوه بدهیم که ما متعلق به طبقه بالاتری هستیم و خود را مجبور کنیم هزینه این دروغ را بپردازیم. شک نکنید اگر مدیریت اقتصادی زندگی خود را یاد بگیرید قطعاً می توانید در بالاترین طبقات اجتماعی و مالی زندگی کنید بدون اینکه نیاز به وانمود داشته باشید.

چگونه به آزادی مالی و ثروت برسیم(3)

2008-11-02T12:27:00.002+03:30

سرمایه گذاری : حال وقت آنست که ضرب المثل ایرانی را محقق کنید " پول، پول می آورد."
پس از اینکه پس اندازهای شما به یک حد قابل تبدیل رسید، می توانید شروع به سرمایه گذاری روی کالاهای سرمایه ای که فکر می کنید برای شما مناسب است، انجام دهید مثل سکه، طلا، سهام، فرش دستباف، زمین، خانه، سپرده گذاری در بانک، مشارکت در راه اندازی یک کسب و کار (این یکی نیازمند تخصص بیشتری از مابقی می باشد.) و سایر کالاهایی که شما به آن تسلط و آشنایی دارید.
کم کم خواهید دید که این سرمایه ها رشد می کنند و می توانید کالاهای مناسبتر و بزرگتر سرمایه ای را خرید کنید و کم کم رشد خوبی را طی کنید.
برای آشنایی بیشتر جهت خرید کالاهای سرمایه ای هم می توانید از مشاور سرمایه گذاری کمک بگیرید و هم می توانید خودتان در یکی از این مسیر ها آموزش ببینید و متخصص شوید. آن وقت می توانید هم این کار را برای خود انجام دهید، هم کمکی برای دیگران باشید و از این راه هم درآمدی کسب کنید

(اگر علاقمند به یادگیری این مباحث بودید، با دفتر بنیاد فرهنگ و زندگی تماس بگیرید و در کلاس زئوس، روش تولید ثروت در زندگی ثبت نام کنید.).

چگونه به آزادی مالی و ثروت برسیم(2)

2008-11-02T12:17:00.008+03:30

در این پست و پست آینده توضیحاتی راجع به 4 رکنی که در پست قبلی به آن اشاره شد تقدیم می نمایم :
درآمد :

یادتان باشد اگر همه درآمد خود را خرج می کنید و فکر می کنید کو تا آینده؟ کی فردا را دیده؟ مگه چند روز زنده ایم؟ قطعاً شما از کسانی خواهید شد که اگر بعد از 40 سالگی زنده باشید، شاید بارها به علت فشار مالی طلب مرگ کنید. شاید هم با 2 شغله بودن بتوانید تا آخر برج خود را بکشید، اما در مجموع سراشیبی سختی را طی خواهید کرد و مدام حسرت روزهای گذشته پر پول را می خورید که چرا قدر آن را ندانسته اید، شاید هم از آن کسانی شوید که مدام آدم هایی را که وضع مالی خوب دارند، شماتت کنید که لذت بردن از زندگی را بلد نیستند و دارند زجر می کشند و شاید هم به گفتن خاطرات جوانی خود بپردازید که چقدر آدم ولخرج و جالبی بودید، ولی خوب درون شما آن زمان که از دوران ولخرجی می گویید چه احساسی دارد؟ (صادق باشید.)

پس انداز :

پس اگر علاقمندید همیشه در وضعیتی مناسب بسر ببرید، پیشنهاد می کنم حتماً درصدی از درآمد خود را هر چند اندک پس انداز کنید و اصلاً هم فکر نکنید که با این مبلغ پس انداز هیچ کاری نمی شه کرد (و نگویید آب که از سر گذشت، چه یک وجب، چه صد وجب).
وقتی زندگی نامه آدم های ثروتمند را می خوانید، متوجه می شوید جمع کردن پس اندازهای کوچک، چگونه بزرگراه ثروت را می سازد و یادتان باشد؛ زمانی موفق به پس انداز می شوید که به قول یکی از نویسندگان ثروت سازی، پس انداز را کالای لوکس ندانید، بلکه کالایی ضروری بدانید که ابتدای لیست خریدتان باید قرار گیرد، نه انتهای آن و اگر پولی ماند.
اگر هم می گویید این فرهنگ را بلد نیستید اشکالی ندارد، به بانک بگویید همان اول از حقوقتان رقم پس انداز (حداقل 10% درآمد) را بردارد و مابقی را به شما تحویل دهد. شک نکنید همین کوچک ها در مرحله بعد می توانند در میان مدت زندگی شما را متحول کنند. از تورم هم نترسید که پس انداز شما را ناچیز می سازد. با یادگیری روش بهره گیری از پس انداز، شما تورم را حریف می شوید و یادمان باشد تورم تنها کسانی را آزار می دهد که کالای سرمایه ای ندارند وگرنه آن ها که کالای سرمایه ای دارند چون از رشد نرخ ها منتفع می شوند، شاد خواهند بود.

چگونه به آزادی مالی و ثروت برسیم؟(1)

2008-11-02T12:11:00.002+03:30

ثروت یکی از سایه های اساسی انسان ایرانی است و شاید این به درک نادرست وی از مفاهیم ملی و دینی برمی گردد که نتوانسته نسبت مناسبی بین خود و ثروتمندی تعریف کند.
انسان ایرانی در ملاء عام به ثروت می تازد ولی در اندرونی ترین بخش ذهن خود به هر روشی برای دستیابی به آن تلاش و تدبر می کند. این بخش را برای کسانی می نویسم که قصد آن را دارند که با خود شفاف باشند و قبول دارند که ثروت الزاماً فسادآور نیست و دستیابی به آن الزاماً از راه های فاسد نیست.
در کل کتب ثروت که به تحقیق و تفحص پیرامون زندگی ثروتمندان می پردازند، 4 اصل اساسی ذکر

می شود : 1- درآمد، 2- پس انداز، 3- سرمایه گذاری و 4- مدیریت هزینه های زندگی.

آیا این شیوه درست مطاله تطبیقی است؟

2008-10-31T23:31:00.005+03:30

هر از چند گاهی مشاهده می کنم که بعضی از عزیزان دانشی را آموخته اند و احساس می کنند یکی از خدماتی که می توانند انجام دهند، اینست که دانش آموخته شده را به گونه ای در دانش، ادبیات یا سایر متون دنبال کنند و ادله هایی بیاورند مبنی بر اینکه در این متون هم همانا که در این دانش سرزمین خود ما است نشانه هایی وجود دارد، فکر می کنم این نگاه نه تنها مطالعه تطبیقی نام ندارد بلکه بک فرافکنی ساده و بی محتوی می باشد که ما را در درک حقیقت گمراه می کند و هیچ حقیقت تازه ای نیز از آن بیرون نخواهد زد.
شاید تنها یک وقت تلف شده روی دست ما بماند، پس پیشنهاد می کنم ابتدا دستگاه شناختی دانش آموخته شده را پیدا کنیم، سپس از طریق مطالعه دستگاه شناختی دیگر، اقدام به مقایسه و تطبیق کنیم.

برای ما سنگک بگیر!!!

2008-10-27T22:41:00.003+03:30

چند وقت پیش به سرایدار مجتمع گفتم : علی آقا اگه رفتی برای بقیه خانواده ها سنگک بگیری برای ما هم 4 تا بگیر. یک ماهی گذشت و از سنگک خبری نشد. از علی پرسیدم : علی آقا در طول این ماه یکبار برای ما سنگک نگرفتی؟ علی آقا گفت : شما گفتی اگه برای بقیه گرفتی برای من هم بگیر، بنابراین هنوز کسی نخواسته!! دیدم حرفش درست و پیام من این معنی را هم می داده، پس بهش گفتم : علی آقا هر 15 روز برای من بگیر اگر حتی کسی نخواست. بنده خدا هم گفت : چشم.
دیدم چند روز بعد حدود 20 تا سنگک دستش است، فکر کردم تمام گذشته را یکجا جبران کرده.
پرسیدم : چرا اینقر گرفتی؟ گفت : آخه بقیه همسایه ها گفته بودند اگه رفتی برای کسی بگیری برای ما هم بگیر، چون شما قطعی گفته بودی بگیر، برای آن ها هم گرفتم!!

خودشناسی با جک؛شستن پلاک ماشین

2008-10-27T22:33:00.006+03:30

روزی یک نفر می خواست ماشینش را بشورد، تمام لوازم را مهیا کرد، ولی به طرز عجیبی شروع به شستن آن کرد!!! ابتدا پلاک ماشین را شست و سپس روی بقیه ماشین آب و کف پاشید.
مردمی که ناظر این ماجرا بودند از سر تعجب پرسیدند : چرا اول پلاک را می شوری؟ مرد پاسخ داد : آخه بارها ماشینی را که شسته ام، پس از اینکه کارم تمام شده و به پلاک رسیده ام متوجه شدم که ماشین متعلق به من نبوده، بنابراین دیگه تصمیم گرفتم اول پلاک ماشین را بشورم و بعد خود ماشین را.
دقت می کنید این جوک چقدر شبیه زندگی همه ماست ! البته با این تفاوت که این بنده خود بعد از شستن چند ماشین روش سالمی برای عمل خود پیدا کرد، ولی افسوس که خیلی از آدم ها 40 سال از زندگی شان می گذرد ولی هنوز انتخاب هایی می کنند که مال آن ها نیست و تا آخر آن هم هزینه می دهند و با روانی افسرده به خطای خود در آخر .... می برند ولی جالب است که باز هم به گونه ای دیگر آن را تکرار می کنند پس بهتر است ابتدا خودشناسی مطلوبی از خود داشته باشیم و سپس انتخاب های اصلی خود را انجام دهیم.

چگونه می توان باهوش و نابغه شد

2008-10-27T22:12:00.004+03:30

وقتی متون آقای کارل گوستاو یونگ را می خواندم (بویژه زندگی نامه او را)، متوجه یک نکته ظریف شدم، آن هم این بود که او به شکل عجیبی مردی آزاداندیش بود و ملاک این آزاداندیشی آزادی بیانی نبود که برای خود قائل بود، بلکه آزادی بود که برای مغز و باورهایش قائل بود، یعنی وی به هر دانشی که احساس می کرد چیزی برای گفتن دارد، بی تعصب گوش می داد و مصداق بارز آن بود که می گویند باید به آنچه گفته می شود گوش کرد، نه کسی که می گوید و جالب است که وقتی کتاب روانشناسی و شرق او را نگاه می کنید از راز گل زرین دارد تا ئی چینگ و سایر مفاهیم و متون دیگر شرقی.
شاید نگاه او بود که از او غولی ساخت که هر چقدر او را می فهمیم، تازه به بیکران بودنش پی می بریم و شاید به همین دلیل است که او مردی است، جامع و فراگیر و چون نترسید از گوش دادن به حرف های عجیب و غریب دیگران، خود مجال آن را یافت تا حرف های به نظر عجیب و غریبش و حقیقتی که در درونش کشف کرده است، را بزند.
لحظه ای شک نکرد و خیانت نیز نکرد.
و چقدر کوچکیم ما در زمانی که با داشتن یک مدرک دانشگاهی یا عضویت در کلوپی علمی، به سادگی گوش های خود را روی دیگر متون و حقیقت ها می بندیم و به سادگی ذهنی جامد و غیر پویا پیدا می کنیم.
و جالب است بدانیم که توماس کوهن در کتاب ساختار انتخاب های علمی می نویسد :
یکی از بزرگترین موانع نوسازی دانش در تمامی رشته ها، بزرگان آن دانش هستند که مدام بر طبل گذشته می کوبند و از روی کتاب های گذشته، فقط برداشت های خود را قبول دارند.
و از آن جالب تر پیام آلبرت انیشتین، فیزیک دان بزرگ است که به دانشجویان علوم پایه (سال اولی ها) پیشنهاد داد :
اگر می خواهید پیشرفت کنید، باید روزی یک نظریه بخوانید و آن را رد کنید، نه اینکه آن را حفظ کنید.
پس شاید راز اصلی باهوش ها و نوابغ دنیا این باشد که حاضر به شنیدن هر کس و هر نظریه ای هستند و در قضاوت نه شتاب دارند و نه استانداردهای ثابت و از همه مهم تر فاقد تعصب کور علمی هستند.

چه زمانی متوجه بروز یک اتفاق می شوید

2008-10-23T13:25:00.003+03:30

بخشی از محک نوع تفکر، آنست که ببینیم چه زمان به شناخت بروز پدیده ها دست می یابیم. به این مفهوم که تفکر توسعه ای بوسیله پژوهش از احتمال اتفاقات مطلع می گردد، به همین علت زمان طولانی تری را برای واکنش دارد و به علت همین زمان طولانی تر، قدرت بهتری را فراهم خواهد کرد و با تحلیل قوی تر، واکنش خود را طراحی می کند و احتمالاً می تواند از آسیب های گسترده جلوگیری نماید. همچنین افراد و اجزایی را که شاید در اثر اتفاق در راه بتوانند منتفع یا متضرر گردند، سریعتر تجهیز کند، بنابراین در ساختار اجتماعی که تفکر توسعه ای ( با عنوان تفکر پژوهشی نامیده می شود.) رواج بیشتری دارد، شاهد آرامش ویژه ای در تصمیم گیری، منطق قوی تر در برخورد، هزینه کمتری در مواجهه و پشتیبانی بیشتری در افکار عمومی داریم.
اما در تفکر سنتی و توسعه نیافته، ما صرفاً در اثرپدید آمدن بحران، فرصت، بروز و ظهور پدیده ها متوجه آن ها می شویم و پس از گذشت مسئله برای واکنش نسبت به آن آماده می شویم که از ویژگی های دیگر تفکر، آنی برخورد کردن، بداهه بودن، احساسی مواجه شدن و دلیل آوردن بعد از عمل است.
طبیعتاً این مکانیزم شناختی، هزینه ای بسیار سنگین برای ما خواهد داشت، از سوی دیگر منشا اضطراب و آشفتگی می باشد، لحظه ای ما را از اتفاقات در امان نگه نمی دارد و در هیچ زمانی ما احساس امنیت نداریم چون مدام در حال غافلگیر شدن هستیم و این غافلگیری را نسبت به جهان فرافکن می کنیم، در صورتیکه با پدید آمدن دانش های مدرن، ما به این حیقیقت دست پیدا کردیم که جهان مدلی قانونمند دارد که می توان با کشف مدل آن، به پیش بینی هایی با احتمالات بالاپیرامون رخداد ها دست یافت.
اما چه چیز آدم ها و جوامع را متفاوت می کند ( در نوع تفکر ).
جوامعی که نسبت به ساختارهای پژوهشی بی اعتنایی می کنند و مکانیسم اندیشه ای آن ها مبتنی بر پژوهش نمی باشد، طبیعتاً به جای اینکه توسط اطلاعات، نگاه خود را مدیریت کنند، مدام از طریق تقدیر گرایی و اتفاقات مدیریت می شوند و در واقع یک نگاه انفعالی به محیط پیرامونی خود دارند. حال آنکه می توان با راه انداختن دستگاه های پژوهشی مدرن ( مثل ساختارهای آینده پژوهشی پژوهشکده های اجتماعی، صنعتی، روانشناسی، آموزشی،... ) اقدام به تولید تلسکوپ و میکروسکوپهای شناختی نمود که بتوانند رخدادها را در چند صد متری ما بوسیله تلسکوپ های شناختی
رصد کنند.( مانند برنامه جهان در 50 سال آینده ... ) و یا اجزای تشکیل دهنده ساختار اجتماعی ما را بوسیله میکروسکوپ های شناختی تحلیل نمود،( تاریخ شناسی تبار ایرانی ) تا بشود واکنش انسان ایرانی مقابل پدیده های احتمالی را تحلیل کرد و مسیر رشد آن را مهندسی نمود.
شاید بتوان گفت اساسی ترین قدرت غرب در ساخت دستگاه پژوهشی، برای نگاه به پدیده ها می باشد و شاید به همین علت است که از آزمایشگاه های متعددی پیرامون سوژه های متکثری در غرب وجود دارد و افراد مدام به میکروسکوپ، تلسکوپ های فیزیکی و فکری مشغول ساخت روش های تازه ای برای روبرو شدن با پدیده های احتمالی هستند و شاید کشورهای توسعه نیافته هم به علت این فقدان نگاه پژوهش محور است که آموزشگاه هایی با حداقل آزمایشگاه دارند و اگر آزمایشگاهی هم هست، حداقلی و نمایشی است و شاید هم آنقدر از وسایل آزمایشگاه مراقبت می شود تا آسیب نبینند که قطعاً منجر به احساس ترس از محیط و وسایل آزمایشگاهی می گردد.
از سوی دیگر وجود آزمایشگاه ها بخش دیگری از تفکر مدرن را یادآوری می کند و آن اینست که نباید پیش از پایلوت کردن یک ایده و فهم آن در محدوده ای تعریف شده اقدام به اجرا و معرفی گسترده آن کرد، چرا که چنانچه تمام آزمایشات صورت نگرفته باشد قطعاً این اجرای بزرگ، هزینه هایی غیر قابل جبران خواهد داشت.
از سوی دیگر خصیصه بارز بعدی، رفتارهای آزمایشگاهی جمعی بودن و تخصصی بودن نگاه در آن فضاهاست و طبیعتاً کمتر هیجان زده شدن و هیجان زده کردن محیط، ولی در تفکر سنتی، آدم ها میل به غافلگیر کردن و هیجان زده کردن جامعه دارند و متاسفانه با اعلام ناگهانی یک خبر یا بخشنامه، بخش فراوانی از جامعه را صاحب یک زبان و بخش کوچکی از جامعه را صاحب فرصت های کلان می نماید که به همین علت ساختار اجتماعی به مرور صاحب نوکیسه هایی می گردد که خود، در اثر گذشت زمان مشکلات متنوعی را برای جامعه خلق می کنند و از سوی دیگر اخلاقیون و عقلایی را که می خواستند بر اساس یک خدمت میان مدت و کوتاه مدت به رشد دست یابند، سرخورده و سرگردان می کند که این عامل ابتدا باعث از دست دادن سرمایه ها و از سوی دیگر بیرون رانده شدن آن ها از فعالیت های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی می گردد و طبیعتاً جامعه ای که بر اساس بحران تصمیم بگیرد از طرف عده ای رصد شده و آن ها تصمیم باب میل خود را از طریق تولید بحران به ساختار تصمیم گیرنده القا کرده و از آن منفعت جذب می کنند، پس جامعه رفته رفته آرامش خود را از دست می دهد و نمی تواند زره خود را از تن به در کند و بدست آوردن هیچ سرمایه ای به او امنیت نمی دهد، چون شاید به یک تصمیم بداهه آن سرمایه تبدیل به خاکستر شود،
پس از اینجا به بعد جامعه ای خواهیم داشت حریص، حسود، فاقد عزت، پر اضطراب، عاشق میراث خواری، درگیر بر سر ارث، دروغگو، فاسد، پرعجله، ناامید، خسته، پرخاشگر، معترض به حقوق دیگران و صدها رفتار ضد اخلاقی دیگر، چرا که هیچ طنابی را برای نگه دارندگی خود مطمئن نمی داند، پس به تمام طناب ها می خواهد متوسل شود.
پس شایسته است هر کدام از ما در هر جایی از زندگی که هستیم، پژوهش را به عنوان عنصر اصلی تفکر لحاظ کنیم و از خود بپرسیم چه چیز در راه است و من چه کسی هستم و برای آنچه در راه هست چه باید بکنیم و برای دست یابی به پاسخ این پرسش ها خوب است هدفگذاری کنیم، آینده پژوهشی کنیم، یعنی بپرسیم در 3 سال آینده در بستر خانواده، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، مدیریتی، چه رخدادهایی احتمالاً رخ خواهد داد و من به چه آگاهی هایی نیازمندم؟ و از سوی دیگر بپرسیم در 3 سال آینده من دوست دارم جایگاهم در حوزه های فوق الذکر کجا باشد و باید برای آن چه کنم؟ و برای تحقق سالم این تفکر نیازمند آنیم که بخوانیم، بپرسیم، بشنویم، ببینیم، مشاوره کنیم، از گذشتگان درس بگیریم، به جوانان گوش دهیم، تحقیق کنیم، سایر ملل را بررسی کنیم و بی تعصب عمل کنیم تا حقیقت به سادگی گم نشود و از دستاورد خود بی تکلف برای دیگران سخن بگوییم.

صداقت واقعی با خود

2008-10-19T19:35:00.002+03:30

مطلبی که ذیلا می خوانید عینا از طرف یکی از دانشجویان بنیاد فرهنگ وزندگی که به تازگی به آمریکا سفر کرده برایم ایمیل شده ، امید است همه ما جسارت و جرات داشتن صداقت با خود را داشته باشیم

سلام آقای رضا یی استاد عزیزم

احساس نیاز کردم که به یکی‌ وضعیتی که الان توش قرار دارمو بگم ولی‌ کسی رو غیر از شما ندارم که بدونه راجع به چی‌ حرف میزنم،چند روز پیش داشتم وبلاگای مختلفو تو نت میخوندم که یه حال خوبی‌ بهم دست داد نمیدونم چی‌ بود ولی‌ خیلی‌ چیزارو تونستم حتا واسه یک لحظه هم که شده درک کنم انگار واسه یک لحظه فرار نکردم واسه یک لحظه با تمام وجود قبول کردم که چه نواقصی دارم،قبول کردم که چقدر تنبلم،قبول کردم که بعضی‌ جاها چقدر آدمارو با اینکه خودشون مشکلات زیادی داشتن به زحمت انداختم،فهمیدم که خیلی‌ جاها از خیلیها سواستفاده کردمو به خودم حق میدادم،قبول کردم که چقدر به خودم دروغ می‌گفتم،همه چیزو بی‌ تلاش می‌خواستم،قبول کردم که چقدر به دیگران حسودی کردم و چون مثل اونا نبودم ازشون بیخودی انتقاد می‌کردم،واسه یک لحظه تونستم درک کنم که وقتی‌ میگن آدما هم ضعف دارن هم قوت یعنی‌ چی‌.اینکه دنیا فقط جهان زیرین یا جهان بالا نیست بلکه هردوی اینهاست یعنی‌ چی‌.اینکه منم مثل دیگرانم چه بسا کمتر از خیلیها.واسه اولین بار تو زندگیم همونجوری که بلدم واسه خودم پیش خدا دعا کردم و احساس می‌کنم ازون لحظه خیلی‌ سبک شدم،احساس می‌کنم از کسی‌ طلب ندارم.الان که حالم خوب واسه اولین بار تو زندگیم خودم دوست دارم برم به‌ها دس.حرف شما تاثیر خیلی‌ عمیقی رو من میذاشت و خیلی‌ شیرینو آموزنده بود.تو این میل هیچ سوالی‌ ندارم که بپرسم فقط در حد یک جمله اگه واسم بنویسین که این حالت واقعیه؟چون نه خوش حالم نه ناراحت انگار فقط دوست دارم سکوت کنم چیزی نگم.

چرا ما فقط سد و جاده و پل و برج می سازیم؟

2008-10-14T19:17:00.006+03:30

چند وقتی است که مدرنیته و وجه نوسازی آن دغدغه من شده است و منظورم از این چند وقت، تقریباً یک دهه است. از زمانی که مفهوم قدرت، پیشرفت، توسعه و سنت وارد ادبیات تفکری من شد و برای درک عمیق و سالم این مفاهیم مقالات متعددی را به همراه کتب متنوعی و اساتید مولفی را ملاقات نمودم که هر کدام اثری عمیق بر جان من گذاشتند.
آنچه بیش از همه مرا تحت تاثیر قرار داد این بود که چرا پس از گذشت شاید یک صده از تحول ایجاد شده توسط نگاه مدرن، هنوز بسترهای توسعه در جامعه ما دچار تشویش تعریف است و از سوی دیگر آن هایی هم که هم تعریف گشته اند هنوز توان ایجاد تحول را نیافته اند و در روند مشاوره های سازمانی که با مدیران ارشد صنعتی آموزشی و فرهنگی و شهری داشته ام مشتاقان فراوانی را دیده ام که بی امان میل به ایجاد توسعه و پیشرفت دارند، ولی متاسفانه پس از گذر سالیانی از مدیریت و عمر خود به یکباره سرخورده می شوند و احساس می کنند نقاطی درخشان در زندگی خود ساخته اند که متاسفانه به هم وصل نیست و احتمالاً پس از رفتنشان آن ها نیز خاموش خواهند شد.
وقتی دقیق نگاه می کنم متوجه می شوم ما قبل از این که زیر ساخت های تفکر مدرن را بشناسیم سریعاً ابزارها و نمادهای آن را وارد حیطه عمل می کنیم و متاسفانه به جای آن که راهگشایی کنیم به شکلی عجیب بن بست سازی خواهیم کرد و به یکباره تمام شوقمان خاکستر می شود و آن وقت فکر می کنیم آن نگاه به درد ما نمی خورد و شاید با کسانی هم نوا شویم که کل رشد فکری بشر مدرن را زیر سوال می برند، به آن حملاتی به منطق وارد می کنند، صرفاً با کلی گویی کلیت ها را به ناسزا می گیرند، چند آدم مست و چند ولگرد خیابانی را نمادی از تفکر مدرن تلقی می کنند و آن را راهی به سیاهی می خوانند.
اما حقیقتاً آن چه احساس می کنم به عنوان گام اول نیاز است، درک فلسفی تحول و تفکر مدرن است. آن جایی که نقد، دریچه ورود است و برای این ورود، عقل انسان صاحب احترام است و او می تواند به جهان از طریق عقل شخصی بنگرد، تحلیل کند، تفسیر کند، تصرف کند،... .
این فضا اولین الزامش شهامت نگاه مستقل است و شهامت زمانی شکل می گیرد که تفکر سریع قضاوت نشود و بتواند آرام آرام به نهایت خود سفر کند.
در این سفر که شهامت آن از دستاورد آن بسیار با اهمیت تر است، بتواند خویشتن تازه ای را به ارمغان آورد، از این خویشتن تازه خود همسفری جدید برای نظاره دوباره جهان بیافریند و این رفت و برگشت ها آنقدر ادامه یابد که فرد در درون خود به بی نهایت خویشتن و نگاه دست یابد.
شاید در این منظر است که اوج خلق مدام شکل خواهد گرفت. جایی که هیچ چیز از دید او مصون نخواهد بود و این انسان بی نهایت خواهد شد، مفهوم بی نهایت را به درک خود نزدیک تر خواهد کرد، پس دیگر محدودیتی را بر او متصور نخواهیم بود و شاید اینجا طعمی از جاودانگی را خواهیم چشید.
پس انسان مدرن قصد عبور از مرزهایی را دارد که سالیان طولانی جاودانگی را محبوس در جامه تن کرده بودند و حیات دوباره را تنها احیاء تن نامیده بودند.
پس از این نگاه آفرینش شکل می گیرد، انسان به تحول محیط خود می پردازد، جهان را فرض تقدیر نمی گیرد و خود را تقدیر جهان
می نامد. پس مجال انسانی کردن حیات را می یابد، پس سازه های مختلف را شناسایی کرده و به عنوان مهمترین ابزار عقل مدرن او اقدام به ساخت دستگاه های مختلف شناخت می زند، دانش های مدرن را به سرعت توسعه می دهد و آزمایشگاه های متعددی را خلق
می کند که ابتدا ساز و کار جهان را برای خود آشکار کند و سپس در آزمایشگاه خود در این ساز و کار ورود کند و آن را گاهی درمان و گاهی بیمار کند، اما مهم اینست که خودباوری او تقویت گشته، حجم تقدیر در زندگی او کاهش یافته و رشد تدبیر آغاز گشته است.
حال او مدام به دنبال دستگاه های تازه شناختی است تا درک غنی تر و وسیع تری از جهان بیابد تا خود را مدام در جهان توسعه دهد و درک عمیق تری از خود و جهان بیابد.
حال که کمی تقدیر را از باد و باران و زلزله به عقب رانده به دنبال آسایش، آرامش و اطمینان بیشتری می گردد و برای رسیدن به این سه مقصود، شکل زندگی انسانی خود را متحول می کند، ابزار زندگی می سازد، بدن را از فعالیت های سخت رها می کند، تضمین های محکم تری برای آینده می سازد، سایر اقداماتی که احتمالاً از زاویه سایر موجودات دیدنی تر و عجیب تر است را فراهم می کند و نام دستگاه شناختی جدید خود را دستگاه مدرن می گذارد.
اولین محصول نرم افزاری خود را دانش می نامد و اولین محصول عمومی آن را صنعت
می نامد.
از طریق صنعت است که جهان مدرن طرفدارانی در سطح عموم جامعه می یابد، آن ها نیز باور می کنند که می توانند بر جهان خود تاثیرگذار باشند و آن می شود که امروز شاهد آن هستیم که طرفداران مصرف غذای اصلی تفکر مدرن که دانش روز است، امروز در تمام دنیای اضافه می شوند و مشتری مهم ترین رستوران آن که نهادهای آموزشی مدرن هستند، می باشند؛
گاهی پول های سنگین برای ورود به آن صرف می کنند، در بعضی از ممالک زمانی از عمر خود را جهت گذراندن صف ورود به آن صرف می کنند و برخی نیز به جهت عدم دستیابی به آنقدر احساس بی هویتی می کنند که اقدام به خودکشی می نمایند.
پس میل به تاثیرگذاری به دنیای پیرامون، به عنصری اساسی از خیال انسان جدید تبدیل می شود و در جوامع به عنوان یک مقیاس اندازه گیری انسان و انسانیت تبدیل می شود.
کودک و نوجوان را می بینیم گام به گام الفبای سواد مدرن، به دنبال آنست که مفید باشد، مفید بودن را تاثیرگذاری به محیط می داند و عموماً این تاثیرگذاری را از دریچه کمک به عناصر سه گانه آسایش، آرامش و اطمینان می نگرد.
پس نظرات فیلسوفان و نظریه پردازان نسل اول و منتقدین دوران وسطی را نسل دوم تحویل گرفته و از آن دستگاه های عمومی تر
می سازد و از آن نهادهای متنوع اقتصادی، اجتماعی و سیاسی می سازد تا به وسیله آن بتوان جامعه وسیع تری را تحت تاثیر قرار داد و پس از آن سازمان های اجتماعی بنا می شوند تا نهادها را صاحب عمل و اثر کنند، پس بانک، مجلس شورای، مدارس، دانشگاه ها و سایر سازمان های مدرن بنیان گذاری می شوند و شروع به تحول محیط می نمایند.
پس آنچه تا اینجا صاحب اهمیت است این که بدانیم مهمترین گام در توسعه ابتدا خلق و یک نظریه است که منبع کشف این نظریه نیز خود محل بحث عمیقی است که در یک مجال دیگر تحت نام نظریه ها چگونه خلق می شوند به بحث آن خواهیم پرداخت.
چون تا نظریه یک تحول و حرکت مشخص نباشد ما نمی توانیم یک نقشه راه داشته باشیم و از آن مهمتر ما صاحب یک دستگاه شناختی نیستیم و اگر صاحب این دستگاه نباشیم رفتارهای صاحب پشتوانه ساختاری نیست پس بر اساس اتفاقات درونی و بیرونی که گهگاه نشات گرفته از ترس ها و فرار از سختی ها شکل گرفته اند، هدایت می شویم پس به سادگی در دشت های زندگی که قرار می گیریم، شتاب می کنیم و در کوه ها که دیدمان محدود و پاهایمان خسته و زمین سخت می گردد، ناامید می شویم و گریزان.
اما چرا به ساخت نظریه ها نمی پردازیم خود ماجرای جالبی است.
علت اصلی شاید در آن باشد که ما به جای آن که قابلیت های کلیدی خود را محور کشف قدرت قرار داده و هسته تحول را از آن جا استخراج کنیم، بیشتر به دنبال استراتژی های رقابتی می رویم و می خواهیم احساس عقب ماندگی درونی خود را با ساختن المان های پیشرفت بیرونی جبران کنیم و این مدام ما را به سمت های مختلف منحرف و سردرگم می کند و هر بار که سرگیجه ما برطرف می شود بلادرنگ برمی خیزیم و با تاسف از آنکه عقب ماندیم و باید سریعتر برویم تا این عقب ماندگی جبران شود باز هم می دویم ولی هنوز فاقد هدف و ابزار مناسب و اینجاست که در کوه زندگی کفش نرم ولی در رودخانه کفش کوه می پوشیم و شاید بزرگترین اصل تفکر مدرن که نقادی است را نیاموخته ایم، احساس می کنیم مجال آن را نیز نداریم و اگر کسی هم این پیشنهاد را به ما بدهد پاسخمان این است که با حرف زدن کار درست نمی شود و شاید هم بگوییم روشن کردن یک شمع به مراتب از نفرین کردن تاریکی موثرتر است، حال آنکه شالوده اصلی مدرنیته نقد بوده و هست و گاهی هم که می خواهیم نقد کنیم برای آنکه صدایمان شنیده شود اقدام به سیاه نمایی
می کنیم، چون برای صدای ملایم گوشی نیست. البته در یک جامعه ای که نقد ابزار فکری نشده همه به جای اینکه از این موهبت برای خود بهره بگیرند به علت آنکه تفکر عمومی به آن منفی است برای همسایه از آن استفاده می کنند.
در بعد دیگری از این احساس عقب ماندگی آنچه که جالب است این که ما بدون آنکه نظریات توسعه را دقیق مطالعه کنیم، (چون ما از یک طرف اعلام کردیم که ما اصلاً هم به نگاه شما احتیاج نداریم ) شروع به نگارش برنامه های توسعه ای می کنیم که عموماً از موفقیت تعریفی عمرانی داریم و از عمران هم عموماً تعریفی ساختمانی و فیزیکی به همین علت هم هست که در این جور جوامع مطمئن ترین سرمایه گذاری هم ملک و مسکن و ساختمان و راه است و جالب در کل این جوامع، هر وقت اوضاع رو براه می شود- اقتصاد مواد خام صاحب رشد قیمت می گردد – بلافاصله بودجه ها عمرانی رشد می کند، دولتها از طریق متراژ جاده ها و زمین های ساخته شده به شکل بیمارستان، مدرسه، دانشگاه و ورزشگاه ،اعلام گزارش و افتخار می کنند و بلافاصله پیمانکاران نیز فربه تر شده و دارای دم و دستگاه، کسب و کار رونق یافته ای می شوند.
اما جالب این که این اتفاق چون زیر ساخت ها را هدف قرار نداده، نظریه ای نیز برای توسعه نداشته، بلکه دچار پیشرفت شده، جامعه باز تولید نشده و زیر ساخت ها ساکن مانده پس تورم اولین محصول آن خواهد بود و پس از گذری ساده، رکود، در شرایط افت درآمد گام بعدی این اتفاق است و عزیزی که با پول فراوان عزتمند بود به یکباره روند نزولی را در افکار عمومی طی می کند که شاید افکار عمومی از این برخورد مزمت شوند ولی حقیقت آنست که فقدان نظریه، ما را بار دیگر در کام خود بلعیده است.

(یک نظریه مناسب دلایل احتمالی صعود، نزول و ایستایی شما را به خوبی نشان می دهد و از سویی دیگر منابع، موانع و مداخل در این رخدادها را مشخص و روش مدیریت آن ها را مدون می نمیاید.)
و این فقدان باعث می شود ما به همراه کنار گذاشتن آن فرد تجارب زمانی او را نیز کنار گذاشته و
بار دیگر پس از یک سرگیجه دیگر به سویی متفاوت و با شعاری جدید بدویم و عموماً هم به علت فقدان نظریه صرفاً گذشته را مورد هجوم قرار می دهیم و چون نقد نکرده ایم دستگاهی برای نگاه به آینده نخواهیم داشت، پس باز تجارب گذشتگان را به شکلی تازه تجربه می کنیم اما ایمان دارم که نتایج به همان کهنگی و پوسیدگی خواهد بود.
اما همین فقدان نظریه و استراتژی چگونه سازمان های صنعتی و خدماتی ما را دچار آسیب و فروپاشی و غیر رقابتی می کند و قابلیت حضور موثر فرامرزی را از آن ها می گیرد.

برای آن که کمی کالبد شکافی این فضا را داشته باشم شما را ارجاء می دهم به مقاله" چگونه تورم تخصص ها را کم تجربه و تجربه را کم عمق و شرکت ها را تنبل و آن ها را نابود می کند".

تجربه ای برای سفر قهرمانی زن(قسمت دوم)

2008-09-29T18:53:00.006+03:30

قبل از رفتن به سفر می دونستم که این سفر به دلایلی انجام نخواهد شد .
وقتی در نهایت نا امیدی توی دفتر ناظم گریه می کردم تا کلاسم رو عوض کنه تا بتونم کتار لاله باشم (چیزی که به لحاظ قانونی غیر ممکن بود ) چیزی ته دلم روشن بود و می گفت نگران نباش حتما" این اتفاق می افته و افتاد !
شهودی که بهم می گفت پشت چشم آدمها چه خبره به کی اعتماد بکنم و به کی اعتماد نکنم. همون حسی که بهم گفت همسرم خویشاوند منه درحالی که هیچ رابطه ای باهاش نداشتم (حتی در حد حرف زدن ) و بهم گفت تا آخر عمرکنارش قدم می زنم وقتی برای اولین بار مسیر کوتاهی را بعد از کلاس با هم طی کردیم .
من به زنانگی خود پشت کرده بودم از خانه رفته بودم و حالا که برگشتم و دیدیم که با غم چقدر پژمرده شده ، ایستادم تا طراوت و روح به باغ درونم برگرده . حالا آتنای خسته من خیلی خوشحاله که نیروی خودش رو در مسیری که همیشه می دونستم راه زندگی منه ، صرف می کنه. همیشه یقین داشتم که هرجا برم به دنیا قصه ها بر می گردم و حالا خیلی خوشحالم و همه اینها رو مدیون راهی هستم که کلاس شما جلوی پام باز کرد.
خدای عزیزی که خیلی دوستش دارم بهترین وسایل رشد من رو در دستان شما گذاشت و من اول او را شاکرم و بعد از شما ممنونم که مرا به سمت خانه روحم هدایت کردید ترسهای من هنوز هست اما گام های من حالا میداند که به کدام سو قدم بردارد .

تجربه ای برای سفر قهرمانی زن ( قسمت اول)

2008-09-25T15:25:00.004+03:30

*به نام یگانه خالق جهان خداوند زمین و آسمان *

خیلی با خودم کلنجار رفتم که بنویسم یا نه. دست آخر فکر کردم شاید یک راه مشارکت توی کلاس سفر قهرمانی زن همینه. بیان احساسات و تاثیرات عمیقی که ممکنه کلاس داشته باشه و حداقل من نتونستم ساده از کنارش عبور کنم.
جلسه قبل احساس می کردم یک دفعه گر گرفتم و بعد یخ کردم. حس وحشتناکی بود که حتی برای چند لحظه باعث شد تصمیم بگیرم کلاس رو ترک کنم. حتی یک تفکر کوتاه نسبت به لیست ترس هام باعث چنین التهابی می شد و باعث شد کم کم به یک مکاشفه درونی بروم.
یک نقب به دوران کودکی تا به امروز همشه برایم محرز بود که آتنا را دارم؛ عشق به یادگیری، تمایل فوق العاده به پیشرفت و برتری، کمال طلبی و برنامه ریزی، اما یک جای کار می لنگید.
اینو هی از احساسات به شدت متناقض به وضوح از همان دوران 7،8 سالگی حس می کردم وجودم به دو قسمت تقسیم شده که یکی آتشفشان در حال فوران و دیگری دریایی سرد و خاموش.
رفتارهای متناقضی هم داشتم از اولین لحظاتی که خواندن و نوشتن یاد گرفتم به دنیای کتاب و قصه و رمان و تخیل و ژول ورن و تمام قصه های خوب برای بچه های خوب حمله ور شدم و از طرف دیگه عشق به یادگیری داشتم که اصلاً در مدرسه برآورده نمی شد. وقتی توی دنیای کتاب غرق می شدم و پایین و پایین تر می رفتم و ناگهان مجبور می شدم با رسیدن وقت مدرسه از دنیای لذت بخش خودم بیرون بیایم و به دنیای پر استرس و ترس بیرون قدم بگذارم.
واقعیت این بود که من از زمین و زمان می ترسیدم. حالا که بزرگ شدم و دیگه اونقدر افتخارات جور واجور کسب کردم که واقع بین باشم می تونم بگم که ترس بخش بسیار بزرگی از زندگی من رو تشکیل می داد.
از اول ابتدایی مجبور بودم تنها برم مدرسه و تمام طول مدرسه از ترس مرد نمکی که منو بدزده یا به سمتم حمله کنه قلبم تاپ تاپ می کرد. گوش هام به شدت حساس بود و از هر صدای قدم پشت سرم می ترسیدم. اگر کسی می خواست موقع برگشتن از خیابان ردم کنه ( مخصوصاً اگر دستم را می گرفت ) جیغ می زدم، پا به زمین می کوبیدم تا ولم کنه و فرار می کردم با نهایت سرعت.
از پیرزن های جنوبی با اون قیافه های خاص به شدت می ترسیدم با اون ناخن های بلند عین جادوگرها و وقتی مامان یک بار یکی از اون ها رو ( نمی دونم برای چی ) خیلی به من نزدیک کرد داشتم سکته می کردم. اوقات زیادی که بابا ماموریت بود و برای کمک به مامان مجبور بودم آشغال رو دم در بذارم تمام پله های تاریک رو با وحشت از هیولاهای ذهنی که دنبالم بودند می دویدم و با بسته شدن در خانه نفس راحتی می کشیدم.
از آب و خفگی به شدت می ترسیدم. از کوه می ترسیدم چون به وضوح تصور کرده بودم که پسر جوان همسایه چطور لیز خورد و پرت شد پایین و مرد. بعدها فهمیدم که کمال طلبی های من باعث شد فقط راه بالا رفتن از کوه رو بلد باشم ولی از پایین آمدن بی نهایت می ترسیدم. سقوط مثل کابوس ترسناکی بود که دست آخر باعث شد کلاً کوه رفتن را فراموش کنم.
وقتی کم کم ترس ها امانم را برید به دنیای درونم پناه بردم و تخیلات کودکانه و لذت بخش رو شروع کردم که هم باعث می شد نیازی به آدم های خطرناک دورو برم نداشته باشم و هم از کابوس ها دور بشم.
من تا پنجم ابتدایی یک دوست داشتم که چون قصه های بی نظیری بلد بود و برام تعریف می کرد با هم دوست شدیم. راهنمایی هم دوست نداشتم، اما توی همین دوره ها بود که از خدا خواستم ( با همه وجودم ) که ترس ها رو از من بگیره و خدا هم دعای من رو مستجاب کرد و ترس ها حداقل از جلوی چشمانم دور شدند و به پشت ذهنم رفتند و قوی تر شدم. در تمام این سالها اما بخش دیگری از وجودم کار خودش را انجام می داد. نمرات 20، تقدیرنامه، رقابت ، درس، تحقیق و... همه مال بخش دیگری از وجودم بود که کنار این یکی به خوبی و خوشی زندگی می کردم و شجاعت و انرژی بخش ترسوی وجودم رو تامین می کرد. این زندگی به حدی مسالمت آمیز شده بود که در ذهنم تقسیم بندی کردم. یک ساعت درس، یک ربع تخیل و خودم به این برنامه لذت بخش پایبند بودم.
در اوج امتحانات هم کتاب های داستانی و افسانه ها بین کتاب های درسی بودند، اما به تدریج بخش درس خوان من زیاده طلب شد. کم کم آرمان گرایی و بزرگتر شدن، مانع ادامه مفید تخیل شد و حالا من کم کم فقط از درس و درس لذت بردم ( یا شاید سعی کردم که فقط از این بخش لذت ببرم ). دیگه با رشته ریاضی و هزار جور درس رنگارنگ نمی شد زیاد رمان خواند. کمااینکه مامان خرید کتاب قصه رو علناً ممنوع کرد و من محروم از بزرگ ترین لذت زندگی، انگار که لنگ شدم. ولع و حرص وحشتناکی که به کتاب داشتم رو با خوندن هر چیزی که دم دستم می رسید ارضاء می کردم. مامان تقصیری نداشت، توان تامین هزینه های خرید کتاب رو برای من نداشت، اما روح گرسنه من نمی تونست با این موضوع کنار بیاد.
حالا که خوب فکر می کنم بخش ترسوی من که همان پرسفون من بود شهود عجیب و غریبی هم بهم هدیه داده بود که شما در جلسه قبل به خوبی توصیفش کردید. در هر شرایطی چیزی ته دم می گفت که آیا روشنی هست یا نه. به خوبی در شرایطی که به نظر می رسید هیچ راهی نیست، ته دلم چیزی فریاد می زد که اینجا نور است و حتماً به خواسته ات می رسی. قبل از زنگ زدن تلفن می دانستم که لاله ( دوستی که عاشقش بودم ) پشت خطه.

ادامه دارد

یاد کودکی به خیر

2008-08-26T14:37:00.003+04:30

همه به دنیا می آمدند و من از مردن هیچ نمی دانستم

آن روزها آسمان زندگی ام هر روز ستاره تازه ای می یافت

آسمانی که با ستاره هایش زندگی را رصد می کردم و مسیر را می یافتم

اما امروز آسمانم به سادگی ستارگان خود را از دست می دهد

دنیای پر نور کودکی که تمام بستگان با من بودند

به سادگی به دنیایی کم نور تبدیل شده است

هر کسی آماده رفتن می شود انگار بخشی از من را با خود می برد

احساس می کنم رفتن بزرگان فکری ام ، زندگی را مدام کوچک تر و فقیرتر می کند

قصر زندگی من چه زود اتاقهای خود را از دست می دهد

دلم برای تمام کسانی که گاهی در بودنشان هم نبودند اما بودنشان یک دنیا ثروت بود سخت تنگ می شود

گاهی کسانی را دارم ، می خواهم سخت در آغوش نگه دارم

اما چون من می دانم خواستن من کافی نیست می خواهم از آنها بگریزم پیش از آنکه از دست بروند

تا بودن همسفرانمان را باور می کنیم ، باید برای غم نبودشان آماده شویم .

تنها امیدم در حیات ملاقات با حضرت دوست است و دیگر آنکه شاید من هم ستاره آسمان زندگی دیگر هستم.

ملاقات با ناتوانی

2008-08-26T14:28:00.006+04:30

امروز ناتوانی را دیدم ؛

که برتن آدمیزاد چه توانمند نشسته بود

امروز ناتوانی را دیدم؛

که انسان توانمندی را برای فراموش شدن آماده می کرد

امروز ناتوانی را دیدم؛

که مرد قوی و بزرگی را برای نیازمند شدن بر بستر خوابانده بود.

امروز ناتوانی را دیدم؛

که پدری را از نوزادی خود نیز ناتوان تر کرده بود

امروز ناتوانی را دیدم؛

که غرور مردی را به وجود زخمی آسیب پذیر کرده بود

امروز ناتوانی را دیدم؛

که تمام پزشکان در علاجش تنها داروی مسکن می دادند

امروز ناتوانی را دیدم

که فرزندی را برای از دست دادن پدر آماده می کرد

ملاقات عشق

2008-08-26T14:19:00.001+04:30

امروز عشق را دیدم
از کنار مردمی که پرمشغله بودند ، بی تفاوت گذشت
امروز عشق را دیدم
از کنار والدینی که حوصله ندارند گذشت
امروز عشق را دیدم
از کنار معلمی که منتظر آخر برج بود گذشت
امروز عشق را دیدم
از کنار ماشینی که پرگاز به سمت ویلای خود می رفت گذشت
امروز عشق را دیدم
از خانه زوجی که به هم دروغ می گفتند تا دعوا نکنند بیرون زد و رفت

هرم نیازها و بنیانگزاری شرکتها

2008-07-31T02:07:00.002+04:30

شاید برای بنیانگزاری شرکتها بتوان از تئوری آبراهام مزلو (هرم نیازها)به عنوان یک مدل استفاده کرد

حس حقارت یا یا عقوبت خویش

2008-07-31T01:54:00.004+04:30

حس عجیبی است ، گهگاه انسان می‌خواهد با تمامیت حادثه ای که برایش رخ داده تنها باشد ، انگار هیچ همراهی را نمی‌پذیرد و درخواستش تنها بودن با تمامیت خویش است .

شاید می خواهیم تنها به عقوبت خود بپردازیم شاید هم از دلداری دادن دیگران احساس حقارت بیشتری می گیریم

اگر جسم جاودانی بود

2008-07-31T01:49:00.002+04:30

چرا به گل مصنوعی خیره نمی شویم و به گل طبیعی آمادگی داریم نگاه عمیقتری داشته باشیم ؟

شاید علت آن باشد که می‌دانیم گل طبیعی زیاد در این لحظه نمی‌ماند و تنها این لحظه میهمان ما می‌ماند .اما گل مصنوعی سالها همین گونه می ماند. پس باشد تا زمانی دیگر

پس باید اگر زندگی جسمانی جاودان بود همه آدمها در کنج خانه ها می‌پوسیدند

کارت زنی و زندگی

2008-07-31T01:42:00.001+04:30

چند روز پیش مراسم خواستگاری یکی از دوستانم بود ، منتظر خیلی چیزهای جالب بودم ، ولی انگار همه چیز از هیجان افتاده بود ، نمی‌دانم شاید برای او شبی باور نکردنی بود، ولی من ترسیدم ، که نکنه دیگر در زندگی چیز هیجان انگیزی وجود نداشته باشد . همه از بس از فرعیات می خواهند سریع بگذرند و وارد اصل مطلب شوند و نمی خواهند خدای نکرده خطری پیش بیاید انگار تمام بازیهای دو نفره و خیلی جاها تک نفره شده زندگی تبدیل شده به یک انجام وظیفه که انگار همه کارمند یک اداره هستند که اسم آن زندگی است و عین اینکه صبح کارت می زنند میروند داخل اداره و شب کارت می زنند و می آیند بیرون ، یک روز کارت می زنند زن می گیرند ، احتمالا یک روز هم کارت می زنند بچه دار می شوند و...

نمی‌دانم چرا احساس می‌کنم هیجان زندگی به مرور زمان در حال خالی شدن است و احتمالا کم کم خدای ما هم به این نتیجه می‌رسه که این تئاتر دیگر ارزش دیدن نداره و آنرا بزودی تعطیل می‌کند

شهرت

2008-07-22T16:53:00.003+04:30

شاید بهتر باشد بیش از آنکه به اندازه فراوانی مشهور شویم و اطرافیان ما را کسانی بگیرند که آوازه شهرتمان مجذوبشان کرده است یاران قدری بسازیم و در تعالی آنان تلاش اساسی کنیم . چون احتمالا در زمان شهرت کسانی به سمت ما می آیند که بیشتر قصد بودن در کادر عکسها را با شما دارند و شاید به همین علت است که شهیرهای قدرتمند میل عجیبی به غریبی و جدایی دارند چون به دنبال کسانی می گردند که روح آنها را مطالبه کنند نه تصویر گذشته آنها را مدام بازخوانی کنند

چگونه روح ما زخمی می شود؟

2008-07-09T19:42:00.011+04:30

اتفاق جالبی با خواندن ونیچه گریه کرد تجربه کردم ، به نظرم آنچه ما در کودکی آدمها دنبالش می گردیم ، که ببینیم چه زخمی خورده اند ، روش مناسبی برای پیدا کردن تاریخ مبدا زخمها و آسیبها نمی باشد و شاید این روش یک رویت سوزناک ، غمناک ، مظلومیت و گاهی تنفر را نیز همراه داشته باشد ، در صورتیکه فکر می کنم بخش اساسی زخم به نوع بستر روحی اشخاص بستگی دارد و اولین کاشفان جنس روحی ما هستند که به ما یاد می دهند روح ما اینگونه زخمی می شود.

عشق

2008-07-03T18:44:00.010+04:30

نمي دانم آيا كسي وجود دارد كه عشق كس ديگري باشد . منظورم اين است كه آيا عشق حقيقت دارد؟ يا اين كه نياز به همراه داشتن و پوشاندن تنهايي است كه تمايل شديد انسان به عشق را رقم زده است. چون عموما عشق مي خواهد به يكي شدن منجر شود و شايد يكي شدن بخشي از بلعيدن و بلعيده شدن باشد.

نمي دانم آيا عاشق و معشوق نياز اصلي عشق هستند يا داشتن روحي كه توان عشق ورزيدن را دارا مي باشد .

آيا كسي در جهان هست كه مي تواند آن نطفه را در انسان بيدار كند يا انتخاب مناسب باعث كاشتن اين نطفه مي گردد.

جشن تولد

2008-06-24T17:53:00.012+04:30

ماه خرداد ، ماهی است که دو تن از عزیزان من در آن ماه متولد شده اند ، یکی حمید رضا برادرم و دومی سحرنازخواهرزاده عزیزم ، در روزهای 23و24 خرداد مراسمی به جهت تولد آنها برپا شده بود که از چند روز قبل تدارک آن صورت گرفت و بالاخره روز مراسم که شامل کادوهای مختلف و تبریکات و شادمانیهاست ، فرا رسيد و اما آنچه که نظر مرا به شدت به خود جلب کرد لحظه ای بود که کیک تولد را آوردند و عزیز صاحب تولد شمعهای روشنی را روی کیک می بیند که درخشان و نورافشان هستند و کم کم به درخواست حضار که می گویند شمعها را فوت کن که صد سال زنده باشی فرد اقدام به فوت می کند اما آیین تازه از اینجا آغاز می شود؛ فوت باید یکباره باشد(ومتاسفانه امروزه به جای به تعداد سالهای تولد عدد سنی را می گذارند که با یک فوت ساده خاموش می شود ) باید بتواند همه شمعها را خاموش کند ، نباید در خاموش کردن وقفه رخ دهد ، پس از موفقیت همه حضار دست می زنند و این موفقیت را تبریک می گویند و حالا می شود کیک را خورد .
حالا کمی برویم به معنا شکافی و بررسی سمبلهای این اتفاقاتی که به صورت یک آرکی تایپ متجلی می شوند و در تمام تولدهای ما تکرار شونده اند .
شاید تعداد شمعها سمبلی باشد از تمام خاطراتی که ما از هر سال داریم و سالهایی که پشت سر گذاشته ایم را بد نیست که به یاد بیاوریم و خاطراتش را مرور کنیم، تا کشف کنیم امروز کجا ایستاده ایم و بدانیم که نوری که امروز در زندگی ماست به تک تک سالهای زندگیمان تعلق دارد و شاید امسال سال خوب ودرخشانتری بوده اما فراموش نکنیم که قدرت تمام شمعهایی که سالهای پیش روشن کرده ایم امسال نوری به این عظمت داریم و جالب است که هر چقدر عمر بیشتری داشته باشیم در دیدن شمعها به یکباره احساس غریبتری داریم.
اما جالب تر آنکه پس از مشاهده همه این عظمت حال باید به یکباره همه آنها را خاموش کنیم و سرد کنیم اون هم با فوتی که از وجود خود ما آماده و ارسال می گردد، آنهم به یکباره (این موضوع من را یاد نرژی هادس می اندازد که وقتی وارد زندگی می شود از طریق یک حادثه و به یکباره وارد می شود و همه چیز را روال سرد و بعد دگرگون می کند ) وشاید معنی آن این باشد که برای شروعی متفاوت باید به یکباره گذشته را با همه عظمتش در سال جدید باید فراموش بشود و باید پا به زندگی جدیدی گذاشت که شروعش با خوردن کیک و شیرینی آغاز می شود (چقدر زیباست نزدیکی عمیق زندگی-مرگ- زندگی ) و حالا بعد از پایان ، آغاز می آید و شاید کیک نمادی باشد از خرد تمام سالهایی که زیسته ایم و اندوخته ایم و امروز، حلاوت آگاهی که در طول سفر زندگی بدست آورده ایم را می چشیم .
امیدوارم به گونه ای زیستن خود را تحلیل کنیم که کیک ما طعم تلخی به خود نگیرد چرا که اگر چنین شد هیچکدام از همراهان زندگی ما شاید حاضر به چشیدن کیک زندگی ما نباشند چون تلخی را هیچکس خوش نیاید .
خیلی خوشحال می شوم که دوستان آیین هایی را که برای مرگ تولد، ازدواج، استقلال، یا هر منزل دیگری را که از سفرهای زندگی
می شناسند را در هر قومیت و ملت برایم ارسال بتوانم کنند تا خود از آن درسی بگیرم و سپس برای خوانندگان آنرا واشکافی نمایم.